ครั้งแรกกับการอ่านงานจากนักเขียนชาวไนจีเรีย
"ชบาม่วง" เป็นเรื่องราวของครอบครัวร่ำรวยที่มีพ่อ แม่ ลูก 2 คน โดยพ่อเป็นผู้เคร่งจนคลั่งศาสนา เรื่องราวเล่าผ่านด.ญ.คัมบิลี ลูกคนเล็กของบ้าน
เนื้อหาหนักใช้ได้ แอบเบื่อคนเป็นพ่อที่คลั่งศาสนา ทำร้ายเมียจนแท้ง ทำปลายนิ้วก้อยของลูกชายให้สั้นลง เอาน้ำร้อนลวกเท้าลูกสาวและเอาเข็มขัดฟาด กระทืบลูกสาวปางตาย ทั้งหมดนี้เพียงเพราะสมาชิกในครอบครัวทำ "บาป" ในนิยามของสิ่งที่พ่อเชื่อ และอ้างว่าทำเพราะรักในนามของพระผู้เป็นเจ้า
ในบ้านของคัมบิลีไม่เคยมีเสียงหัวเราะและการพูดคุยตามที่ครอบครัวควรจะมี กลับกันสมาชิกในบ้านหวาดกลัวต่อพ่อมากจนสูญเสียความเป็นมนุษย์ปกติ จะพูดในสิ่งที่พ่ออยากได้ยินเท่านั้น สรรเสริญพระเจ้า ห้ามใกล้ชิดพวกนอกรีต เพียงเพราะหลีกเลี่ยงการโดนทำร้ายร่างกายจากพ่อ
ผิดกับครอบครัวอาของคัมบิลีที่เป็นน้องสาวของพ่อ พวกนอกรีตในสายตาของพ่อนั้น เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและอิสระ แม้สถานการณ์ทางการเมืองจะบีบคั้น และความอดอยากแร้นแค้นจะเกิดขึ้นในครอบครัวนี้ที่ไม่ได้มีชื่อเสียงและเงินทองมากเท่าพ่อ แต่ก็ดูมีความเป็นบ้านที่มีสายสัมพันธ์ของคริบครัวมากกว่า
ตอนคัมบิลีมาค้างที่บ้านอาก็โดนลูกของอาที่อายุเท่ากันล้อเลียนว่าไม่เคยพูด ไม่เคยหัวเราะ ไม่เคยใส่กางเกงขาสั้น คัมบิลีอยากจะทำแบบนั้นแต่เกรงกลัวต่อบาปที่พ่อได้ไซโคใส่ทุกวัน กลับบ้านทีไรพ่อต้องไต่สวนว่าทำอะไรที่เป็นบาปหรือเปล่า หากมีแนวโน้มว่าจะทำบาป ก็มักจะโดนทำร้ายร่างกายและอ้างพระผู้เป็นเจ้าว่าจะได้ไม่กระทำสิ่งที่เป็นบาปอีก
อ่านแล้วอึดอัดนะ ถ้าต้องอยู่ในบ้านที่พ่อเป็นคนแบบนี้ ขนาดที่ว่าไม่เคยได้ยินเสียงหัวเราะของตัวเอง รู้สึกเกร็งเวลายิ้มเพราะไม่ค่อยได้ยิ้มแบบเต็มที่ ไม่กล้าแสดงความคิดเห็นใด ๆ ไม่กล้าเลือก ไปเล่นไปทำกิจกรรมอื่น ๆ ไม่ได้เลย
โดยรวมถือว่าเป็นหนังสือที่อ่านได้เรื่อย ๆ แต่ควรต้องให้เวลาหน่อยเพราะแอบยากตรงที่ผู้เขียนและผู้แปลคงคำศัพท์ภาษาอิกโบไว้ในเนื้อหาเยอะพอสมควร และรวมความหมายที่แปลออกมาไว้ในอภิธานศัพท์ท้ายเล่ม เฉลี่ยหน้านึงจะมีศัพท์ภาษาอิกโบกระจายอยู่ประมาณ 4 - 5 คำ ต้องพลิกไปดูท้ายเล่มแล้วกลับมาอ่านบรรทัดเดิม เหนื่อยเหมือนกัน ถ้าทำเป็น footnote อาจจะง่ายกว่ามั้ย แต่น่าจะกินพื้นที่เนื้อหาน่าดู
#Siamstr #Reading #Book
