วันนี้ไปกินข้าวกลางวันกับทีมพยาบาลที่ออฟฟิศ ระหว่างกินไปคุยไป ทำไมเรารู้สึกชีวิตเค้ามันยากจังเลยหว่า นับถือในความมุ่งมั่นของพวกเค้านะ เช่น - เพิ่งไปหาหมอชื่อดังที่ popular มากกว่าจะได้คิวเพื่อเอาวิตามินกับอาหารเสริมมากิน กินแล้วดีมาก - ไปทำสวยมา ฉีด เสริม บำรุง ทรีตเมนต์ ดีสุด ๆ ผิวฉ่ำ - ได้ยาแก้แพ้มากินหลายตัว (เค้าป่วยแล้วผดผื่นขึ้นที่คอ) - เพิ่งหายป่วยจากอีสุกอีใส แล้วมีแผลที่หน้า ต้องเอาเลือดตัวเองฉีดเข้าไปที่หลุมแผล - อยู่ออฟฟิศอีกสาขา (ซึ่งเป็นสาขาที่หาของกินยากมากและต้องเดินไปไกล) เลยตุนบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปไว้กินตอนกลางวันเป็นประจำ (ส่วนตัวเราว่ามันเป็นสิ่งที่กินแล้วไม่อยู่ท้องเอาซะเลย เหมือนกินเอาอร่อยมากกว่า) - ต้องทาครีมบำรุงผิว กินยาบำรุงนู่นนี่นั่น - ตอนนี้ต้องกินอาหารตอนเช้า เค้าว่าอะไรเกี่ยวกับเมตาบอลิซึ่มซักอย่าง ฟังไม่ทัน กินข้าวเสร็จแล้ว เค้าก็ลงไปซื้อกาแฟอเมริกาโน่เย็นใส่น้ำผึ้ง เราก็ยืนรอหน้าร้าน ได้พักเหนื่อยจากที่เค้าเล่ามาหน่อย พอขึ้นมานั่งเงียบ ๆ คนเดียวแล้วแอบนึกถึงคำคุณโจน จันได "Life is easy. Why do we make it so hard?" เหมือนร่างกายและจิตวิญญาณของพวกเค้าอุดมไปด้วยวิตามิน อาหารเสริม และยาต่าง ๆ เลยแฮะ หรือว่าเป็นเราเองที่ผิดปกติและใช้ชีวิตยากไป? #Siamstr

ครั้งแรก (อีกแล้ว) ที่อ่านงานจากนักเขียนชาวอินโดนีเซีย "แอปเปิ้ลและคมมีด" เป็นนิยายรวมเรื่องสั้นที่แต่ละบทจะมีตัวละครนำเป็นผู้หญิงที่มาบอกเล่ามุมมองที่เจอ แก้แค้น ซึ่งจะมีความเหนือธรรมชาติ ปีศาจในร่างผู้หญิงซะส่วนใหญ่ แต่ละบทก็มีแทรกความรู้ด้านวัฒนธรรมพื้นบ้านและความเชื่อของอินโดนีเซียเอาไว้ด้วย ก็ถือเป็นความแปลกใหม่ของเราที่ไม่เคยอ่านหนังสือแปลจากประเทศนี้เช่นกัน แต่บทแรกเราว่ามันเหมือนเอาซินเดอเรลล่าเวอร์ชั่นกริมม์มาเลยอะ แค่เปลี่ยนชื่อตัวละครให้เป็นอินโดฯ แค่นั้น ส่วนบทอื่น ๆ ก็อ่านได้เรื่อย ๆ จบเป็นตอน ๆ แต่บทที่เรารู้สึกว่าอ่านแล้ว connect กับเราก็คงจะเป็นเรื่อง "เลือด" ละมั้ง เป็นตอนที่เกี่ยวกับประจำเดือนของผู้หญิงตามความเชื่อของบางศาสนาว่าเป็นของสกปรกและมักจะถูกห้ามทำกิจกรรมทางศาสนาบางอย่างในช่วงนั้น เป็นของน่ารังเกียจสำหรับผู้ชาย (ในหนังสือ) ซึ่งเนื้อเรื่องมันตรงกับตอนที่เราเป็นเด็ก มีประจำเดือนครั้งแรกและได้รับการปลูกฝังจากผู้ใหญ่รอบข้างแบบเนื้อเรื่องในนิยายเหมือนกัน และตอนเด็กก็ถามแม่ว่าในเมื่อผู้หญิงทุกคนต้องมีประจำเดือนทุกเดือนเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว ทำไมเค้าถึงมองว่ามันสกปรกละ การจะซื้อผ้าอนามัยทำไมห้ามประเจิดประเจ้อ ต้องแอบ ๆ แต่คำตอบที่ได้ก็ประมาณว่าไม่สุภาพบ้าง เค้าทำกันมาแบบนี้ตั้งนานแล้ว ไม่ปลอดภัย บลา ๆ แต่เราก็ไม่ได้ไป fact find อะไรเพิ่มเติมเพราะความอยากรู้ไม่ได้แรงกล้าพอ และขี้เกียจเองด้วย (นิสัยไม่ดี) ทุกวันนี้ก็ใช้ชีวิตตามปกติไม่ได้มีประเด็นอะไร ให้คะแนน 7/10 ละกัน ให้เพราะแทรกความรู้พื้นบ้านเกี่ยวกับอินโดนีเซียที่แม้ตอนนี้อ่านจบแล้วเราก็จำอะไรแทบไม่ได้ คริคริ ชื่อมันยากอะ #Siamstr #Reading #Book

นอนยังไงให้ดูเหมือนกำลังถ่ายแบบ? เอาเสี้ยวหน้ามาเกยเข้ามุมกล้อง แสงแดดอ่อน ๆ ส่องตา ขาหน้าพับเพียบ เอวบิด เก็บหู #Siamstr #Dogstr

Recharging my energy after work ruins my weekend. 😞 #Siamstr #Foodstr #Beer #ThaiCraftBeer

สวัสดียามบ่ายค่ะ แอบอู้งานมาวิ่งเล่นในทุ่งม่วงอีกแล้ววว สืบเนื่องจากงาน Bitcoin Pizza Day ที่พี่บิตจัดที่พารากอนเดือนที่ผ่านมา เราก็ได้เพื่อนใหม่จากงานนี้มาแหละค่ะ @Chat499 รวมกับ @Mr. Toll ท่านนี้ที่เราป้ายยาส้มและเพิ่งตกเข้าด้อมม่วง ก็มีการรบเร้าอยู่เนือง ๆ ว่าอยากจะเจอกันอีกที่ร้านพี่ชิต เลยกะว่าจะรวมตัวนัดกันไปที่สาขาเมืองทองค่ะ แพลนว่าจะไปทานชาบูนางในกันก่อน พอ 5 โมงก็ค่อยเดินเท้าไปร้านพี่ชิต (ดูจาก Google map แล้วใช้เวลาเดินประมาณ 30 นาที +- ถ้าฝนไม่ตก) ไม่ทราบว่าระหว่างวันเสาร์ที่ 22 มิ.ย. กับ เสาร์ที่ 6 ก.ค. สะดวกกันวันไหนคะ อยากพาเพื่อนใหม่ที่เพิ่งป้ายยาส้มและเพิ่งเข้ามาในทุ่งม่วงไปเจอค่ะ ป.ล. คนที่เราตกเข้ามาในทุ่งม่วงแอบ request อยากเจอคุณ @Thai ratel PK นะคะ #Siamstr #Introduction #ChitHole

เพิ่งทราบว่าเรา zap ผ่าน Zapple Pay ใน Damus ไม่ได้ตั้งแต่หลายวันก่อน เพราะไปเช็คดูใน Alby มันไม่โดนหักเลยเวลากด Emoji ตามที่ตั้งค่าไว้ วันนี้ลอง connect ใน Zapple Pay กับ NWC แล้วขึ้น failed ตลอดเลยค่ะ มีใครเป็นเหมือนกันมั้ยคะ #Siamstr

Good morning. 🌤️ Have a nice day, everyone. #Siamstr #Morning #Work #IWorkToQuit