#freewriting day 6.1 เขียนขีดอิสระ วันที่ 6.1 #siamstr กอดชาร์จพลัง มันรู้สีกได้จริงๆ ว่ามีพลังมากขึ้น ทั้งๆ ที่ระหว่างกอดก็ไม่ได้กินอะไรเข้าไป ยิ่งกอดแบบหมั่นเขี้ยวยิ่งอบอุ่นชื่นใจ เหมือนได้เติมอะไรที่เราอาจทำหายไประหว่างวัน กอดเป็นของแปลก แม้เราจะรู้สึกว่าถูกเติมแต่อีกฝ่ายก็รู้สึกว่าได้เติมเหมือนกัน เติมซึ่งกันและกันโดยไม่สูญเสีย นี่มันเป็นเครื่องสร้างพลังนิรันดร์ perpetual energy machine ได้เลยนะ ขัดกับกฎ thermodynamics สุดๆ กอดเป็นเหมือนบ้าน เวลากอดจะรู้สึกเหมือนถึงปลายทางที่คุ้นเคย ไม่ว่าความคิดหัวใจจะเดินทางไปไหนมาเก็บอะไรมา ก็วางได้ทั้งหมด มันมาอยู่กับการสัมผัส กับกลิ่นกายที่คุ้นเคย การกอดก็มีเรื่องน่าฉงนอยู่ เราไม่กอดกับคนแปลกหน้า แต่ไปคาเฟ่หมาแมวเพื่อกอดกับสัตว์แปลกหน้า ตลกดี และสัตว์เหล่านั้นก็เติมพลังให้เราได้เช่นกัน แม้จะไม่รู้ว่าเราเติมพลังให้มันได้รึเปล่า จำได้แค่ว่า มันให้เรากอดได้นานเท่ากับปริมาณขนมที่มีในมือ หรือแม้แต่เด็กทารกเด็กเล็กแปลกหน้าก็ตาม ก็ไม่ได้รู้สึกรังเกียจ หากจะต้องกอดต้องอุ้ม และก็เช่นเดียวกัน รู้สึกได้รับพลังบางอย่างจากการกอดอุ้ม มีสองอย่างที่มีจุดเหมือนกัน ความไร้เดียงสา กับรูปลักษณ์บางอย่าง รูปลักษณ์ที่เราอยากเข้าไปกอด นุ่มนิ่ม น่ารัก ขนาดเล็ก แต่บางทีจ้ำม่ำตัวใหญ่ก็อยากกอดนะ อย่างตุ๊กตามีขนตัวใหญ่ แต่เวลากอดก็รู้สึกได้แค่คลายเหงา แต่ไม่รู้สึกถึงการได้เติมพลัง หรือว่า ต้องมีชีวิต แล้วกอดต้นไม้ล่ะ เออ น่าลองนะ ก็จะแข็งหน่อยๆ คิดถึงกอดตอนเด็ก กอดของแม่ จำความรู้สึกที่แม่กอดตอนเด็กไม่ได้เลย ทั้งๆ ที่แม่เป็นคนชอบกอดชอบหอม จำได้ว่า ตอนเด็กเล็กๆ แม่ชอบดมรักแร้หลังกลับจากโรงเรียน แล้วแม่ก็ขำตัวเองเพราะรู้สึกเหมือนคนโรคจิต แต่เราชอบ เราดีใจที่แม่ชอบกลิ่นตัวเรา และได้เห็นแม่ยิ้มหัวเราะทุกครั้ง แต่พอเริ่มเป็นวัยรุ่นเป็นผู้ใหญ่ก็ได้กอดน้อยลง หลังๆ มาก็ได้กอดทุกครั้งที่ไปกินข้าวด้วยกัน แม่จะยิ้มและอวยพรให้เจริญๆ ทุกครั้ง ไม่ได้กอดกับแม่นานแล้วเหมือนกันนะ

#freewriting day6 เขียนขีดอิสระ วันที่ 6 #siamstr หลายครั้งที่ตั้งใจทำอะไรแล้วไม่ได้ทำ กลไกมันคืออะไร ทำไมคิดว่าจะทำแล้วไม่ทำ ในขณะที่จะทำหรือไม่ทำนั้น มันมีความอยากกับไม่อยากต่อสู้กันอยู่ สิ่งที่เป็นกำลังของทั้งสองฝั่ง ได้แก่ พลังงานที่มี ความสนใจและความชอบ ความจำเป็นต่อชีวิต ความสัมพันธ์ต่อสิ่งรอบตัว ความยุ่งยากซับซ้อน ปัจจัยนี้น่าสนใจ บ่อยครั้งที่ได้ลองเทคนิก หลอกสมองด้วยการทำเป็นส่วนเล็กๆ มันได้ผล แตกสิ่งที่อยากทำหรือต้องทำออกเป็นส่วนเล็กๆ แล้วคิดว่า ทำแค่นิดหน่อยก็พอ บางครั้งก็ทำให้เลยตามเลยจนทำเสร็จได้อย่างไม่ยากเย็น มันทำให้รวมพลังได้ไม่ยาก รวม will power รวมความตั้งใจ …น่าสนใจ สิ่งนี้อาจช่วยให้เอาชนะความอยากไม่อยาก สำหรับคนทำตามอารมณ์อย่างเรา ชอบคนที่คิดคำๆ นี้มาก “ตั้งใจ” เวลาที่มันถูกอะไรต่างๆ หลากหลายเข้ามา เราก็ต้องย้ายใจไปตรงนั้นทีตรงนี้ที บางทีมันก็อาจจะเอียงอาจจะล้ม เราก็ต้องกลับมาตั้งใจกับสิ่งที่เราตั้งใจจะทำให้ได้อีกครั้ง “ไม่ได้ตั้งใจ” ไม่ได้เจตนา เลยอาจพาเราไปห่างจากสิ่งที่เราอยากจะมีอยากจะเป็น เชื่อว่า คนที่ตั้งใจจะทำอะไรจริงๆ อย่างไรก็จะสำเร็จ ไม่ชาตินี้ก็ชาติหน้าหรือชาติหน้าๆ และก็เชื่อว่า ที่อยากทำอะไรหลายอย่างในทุกวันนี้ก็มาจากความตั้งใจในอดีต ไม่วันไหนในชาตินี้ ก็ชาติที่แล้วและชาติที่แล้วๆ หากมองอย่างนี้แล้ว ความตั้งใจนั้นต้องระวังเหมือนกัน และอาจเป็นเหตุให้หลายครั้งในชีวิตสับสนจากความตั้งใจที่เคยสร้างไว้ ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ แต่เราได้ลืมไปแล้ว ตั้งใจให้ชีวตดี สุขภาพดี ครอบครัวดี ความสัมพันธ์ดี ทำงานดี จิตดี การเงินดี ใจมันรู้เรื่องมั้ยนะ หรือมันเป็นคนละเอียด เหมือนคุยกับ AI กว้างไปเดี๋ยวมันก็ดีสะเปะสะปะอีก นู่นก็ดี นี่ก็ดีไปหมด คล้ายการอธิษฐานขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์เหมือนกันนะ เคยคิดเหมือนกันว่า จริงๆ แล้ว การขอกับนู่นนี่ที่มองไม่เห็น ก็เป็นการสร้างความตั้งใจเหมือนกัน และการตั้งใจร่วมกับความศักดิ์สิทธิ์ก็ยิ่งทำให้ความตั้งใจนั้นแรงกล้ากว่าความตั้งใจแบบไม่มีความเชื่อ …น่าสนใจ ความเชื่อกับความตั้งใจส่งผลซึ่งกันและกัน หนังสืออย่าง The Secret หรือ Manifest จึงมาเล่าเรื่องนี้ แต่ก็จะมีคนที่มีความปรารถนาอันแรงกล้าเหมือนกัน ที่ทำให้ความตั้งใจสูง แต่ต่างกับความเชื่อ ความเชื่อคือ กำลังจะได้ ยังไงก็จะได้มา แต่ปรารถนานั้น มันคือความขาดพร่อง แหว่งไป อยากให้มันเต็มให้ได้ ความปรารถนานั้นน่ากลัว มันย้ำเตือนความไม่พอ ทำให้ไม่อยากแบ่งปัน ขาดแคลน อาจทำให้เห็นแก่ตัวหรืออาจเป็นเหตุให้วันนึงสูญเสียความสัมพันธ์เมื่อต้องเลือก คนที่ประสบความสำเร็จหลายคน จึงต้องสูญเสียอะไรบางอย่าง ครอบครัว เพื่อน ความเข้าใจจากคนทั่วไป ความตั้งใจต้องระวัง ความเชื่อต้องมี ความปรารถนาต้องควบคุม ยุ่งยากเหมือนกันเนอะ

#freewriting day 5 เขียนขีดอิสระ วันที่ 5 #siamstr เวลาคือชีวิต ครั้งแรกที่ได้อ่านจากหนังสือ สี่พันสัปดาห์ ทำให้เปลี่ยนมุมมองในเรื่องเวลา มันไม่ใช่สิ่งที่ดำเนินอยู่นอกตัวเรา หรือเป็นแค่หน่วยวัด เพื่อสื่อสารกับคนอื่นอีกต่อไป มันคือ ชีวิต มันคือตัวเราเลย ประสบการณ์ที่เกิดขึ้นในแต่ละขณะนั้นแหละเวลา เมื่อไม่กี่วันก็เพิ่งระลึกได้ว่า การไถฝีดเป็นเหมือนการแบ่งเวลาออกเป็นเสี่ยงๆ = ชีวิตแตกออกเป็นเสี่ยงๆ มองในภาพรวมเราเพลิดเพลินกับความรู้สึกรวมๆ ที่ไหลไปตามโพสต์ต่างๆ ได้ แต่ไม่ทันรู้สึกว่า ประสบการณ์ได้ถูกแตกออกเป็นส่วนเล็กๆ ชีวิตแตกออกเป็นส่วนเล็กๆ นำมาสู่เรื่องการจัดสรรเวลา ปัญหาที่ผ่านมาตลอดชีวิตคือ แม้จะวางแผนก็ทำไม่ได้จริงอยู่ดี พาลให้ล้มเลิกไปทุกครั้ง จนละเลยไป จนไร้ความหมาย แต่หากมองตอนนี้ เท่ากับเราไม่มีการจัดสรรชีวิตเลย และหลายครั้งยังปล่อยให้ชีวิตแตกออกเป็นเสี่ยงๆ อยู่บ่อยครั้ง แตกแล้วยังล่องลอยไปตามกระแสน้ำวนของอะไรต่อมิอะไร ออกกระแสนั้น ลอยไปกระแสนี้ ชีวิตเราช่างกระจอก ไร้แก่นสารเสียเหลือเกิน ข้อดีของการล่องลอยเศษชีวิตในกระแสน้ำเหล่านั้นก็มีอยู่ ได้ค้นพบอะไรใหม่ๆ ได้เข้าใจในสิ่งที่ไม่เคยเจอ กระแสเหล่านั้นพาไปเห็นอะไรมากมาย จนกระทั่งเราได้พบกับคนที่เค้าอยู่ตรงนั้น เค้าอาศัยอยู่ตรงนั้น ชีวิตเค้าดู เต็มใบ เราไม่รู้เค้าเคยแตกและล่องลอยบ้างมั้ย แต่รู้ว่าส่วนใหญ่เค้าใช้เวลา เค้าใช้ชีวิตกับการสร้าง จนเป็นบ้าน จนอาศัยได้ จนมั่นคง บ้านของเค้าสวยสง่า แข็งแกร่ง น่ายำเกรง เราอยากมีบ้าง เราอยากสร้างบ้านบ้าง แต่เราอยากลอยกระแสน้ำด้วย อยากสร้างบ้านที่อื่นด้วย ตลกดี เราอยากสร้างบ้านจริงๆ รึเปล่า

ปรินต์ใส่กรอบห้อยคอ กันภยันตรายจาก fiat

#running #siamstr

เล่าเรื่อง #Thon102 #siamstr ดูเหมือนการนัดที่ Seacon บางแค จะสะดวกกัน รอบนี้ ชั้นบนสุด เพดานสูงโปร่ง ได้แสงจากนอกอาคาร พื้นที่กว้าง บรรยากาศเลย โล่ง สบายกว่าครั้งก่อน #Thon101 เรานัดกันไว้ 4 คน คนแรกที่ได้เจอคือ คุณไว เป็น trader ระดับเลเซอร์ออกตาตั้งแต่ครั้งแรกที่พบรักกับจารย์ตั๊มผ่านทางคลิป สิ่งที่ผมทึ่งคือ เชื่อมั่นใน BTC และมองเกมขาดตั้งแต่วันแรกที่เข้าใจ และเน้นย้ำเรื่องความ “เอ๊ะ” ตลอดการสนทนา แสดงว่า น่าจะเคยเอะใจกับอะไรหลายอย่างแต่อยู่ในใจมาตลอด ตามมาด้วยคุณพฤกษ์ ดร.วิจัยด้านเทคโนโลยีการสื่อสาร เป็นผู้ที่รู้จัก bitcoiner เยอะมาก ผ่านงาน meetup มาอย่างโชกโชน ผมแปลกใจทุกครั้งที่เค้าสามารถทักได้ทุกคน ว่าเคยเจอกันในงานนั้นงานนี้ ใช่ครับ รวมถึงคุณไวและคุณบิลที่มาในวันนี้ และผมว่าเป็นเรื่องตลกมากที่ ดร. ท่านนี้ พยายามถ่อมตัวต่อทุกคนว่า “ผมไม่ได้ทำงานด้านไอที” เราเริ่มคุยจากเรื่อง stack sat ไม่นาน คุณบิลก็มาถึง เคยเจอกับคุณพฤกษ์ตั้งแต่ #East101 เพราะเคยอาศัยอยู่แถวนั้น เพิ่งย้ายมาฝั่งธนไม่นานและทำงานสาย data 4 คนครบองค์ประชุม เราคุยกันต่อไปเรื่องการเริ่มรู้จัก BTC การเก็บรักษา ความผิดพลาด ความสูญเสีย ที่เคยผ่านมา เช่นเดียวกับ bitcoiner ทุกคนที่เคยผ่านความโลภ เคยเป็น shitcoiner เคยเจอแชร์ลูกโซ่ เราคุยถึง… อยู่ๆ ก็มีตัวละครลับปรากฏตัว !?! หนึ่งใน speaker งาน BTC2024 คุณสิท จาก Krutt devระดับเทพ ผู้ผ่านวงการ startup และ shitcoin มาอย่างโชกโชน จนเล่าได้เป็นเรื่องราวหลายฉากหลายซีน ทั้งปัญหาองค์กร ปัญหาระบบ ปัญหา culture ผมมักจะต้องพยายามพยักหน้าตามทุกครั้ง แบบเดียวกับเวลาที่ผมได้ฟังเค้าในห้อง เมื่ออธิบายถึงข้อมูลเชิงเทคนิก แม้ภายในสมองของผมจะกลวงโบ๋ก็ตาม สิ่งนึงที่คุณสิทถามและสะกิดใจผมคือ เคยไป BOB ของพี่จิมกันมั้ย มันไกลและหลายครั้ง เวลาไม่ตรงกัน ใจจริงผมอยากให้มีพื้นที่แบบเดียวกันในฝั่งธน แล้วคุณสิทก็เล่าเรื่อง การ ”เดินสาย“ ในวงการ crypto น่าสนใจว่ามีอะไรแบบนี้ด้วย เราคุยกันไปถึงความยากลำบากจากกฎระเบียบทั้งของรัฐและองค์กร ที่ดึงรั้งศักยภาพของผู้คน หลังจากนั้นเราก็แยกย้าย เป็น meetup ที่ไม่ใหญ่และไม่ได้มีประเด็นสำคัญอะไร แต่จุดเล็กๆ ก็เริ่มต่อและวงล้อก็เริ่มขยับ ครั้งถัดไป #Thon103 มาสนุกกันนะ

#freewriting day4 เขียนขีดอิสระ วันที่ 4 #siamstr ทำไมด้านดีสุดให้คนอื่น อาจเพราะโอกาสน้อย กลัวไม่ยอมรับ หรือง่ายกว่าที่คนอื่นจะรับเราในสิ่งที่ดี กลัวถูกตัดสิน เป็นการเปิดโอกาสให้สนใจ หลายครั้งก็แค่เป็นกลางไม่ใช่ดีสุด ทุกคนรู้เราไม่รู้ เรารู้ทุกคนไม่รู้ ความรู้น่าเบื่อเมื่อไม่อยาก แต่ความลับกลับต้องรู้ หรือเราชอบกอดความโง่ เปล่าหรอก ชอบกอดความสบาย เปล่าหรอก ชอบกอดชีวิตเรา ความรู้ต้องแลกมาด้วยชีวิต ความรู้ที่สนุกทำให้ชีวิตสนุก ชีวิตสนุก็ทำให้มีความรู้ได้เหมือนกัน วิ่งเล่นไม่ได้มีความรู้ แต่เรารู้จักการวิ่ง ทักษะ ถ้าทักษะคือความรู้ รู้สึกสนุก กลับไปกลับมากับความสนุก อย่างไรคือสนุก ทำได้อีก อยากทำอีก แจ่มใส อิสระ ตั้งใจ ใส่ใจ ไหนสนุก เข้าไปข้างใน ไม่ใช่หัวเราะไม่ใช่ยิ้มไม่จำเป็น ได้เรียนรู้ ได้ทดลอง ได้ปลดปล่อย มีทั้งทุกข์มีทั้งสุขแต่อยากเจอ น่าสนใจ บรรยายยาก ได้เป็น ได้เพลิดเพลิน ได้เกลือกกลิ้ง ได้ล่องลอย ผิดหวัง สมหวัง ถึงตรงไหนจึงไม่สนุก เมื่อใส่กรอบ เมื่อคงเดิม เมื่อไม่พัฒนา เมื่ออยู่กับที่ เมื่อไม่เห็นทางไป เบื่อฆ่าสนุก กลัวฆ่าสนุก กลัวไม่เหลือ กลัวหายไป ไม่เข้าใจ สับสน สนุกได้มั้ย เมื่อมีพลังพอจะท้าทาย พลังกับสนุก สนุกแต่ละวัยใยต่างกัน สนุกต้องมีบริบทต่างกัน เคยแล้วเข้าใจแล้วก็ฆ่าสนุก แต่ก็สร้างสนุกได้เช่นกัน เมื่อมีคนร่วม เมื่อมีเป้าหมาย สร้างประสบการณ์ที่แตกต่าง สนุกแบ่งให้ด้วย ส่งมาส่งไปเมื่อพร้อมรับ มีเพื่อนเพิ่มสนุก แตกต่างสร้างสนุก ถ้าต่างไปด้วยกัน เป็นต่างที่ให้ใจ สนุกกับเบื่อ เบื่อแบบสนุก สนุกแบบเบื่อๆ สนุกในความเบื่อ เบื่อในความสนุก น่าตลก เพียงคิดว่า ความเบื่อนั้นน่าสนุก ความเบื่อกลับหนีหาย แต่คิด สนุกนั้นน่าเบื่อ กลับเป็นงง เป็นไปได้หรือ สนุกพาให้ไปต่อ ขาดสนุกก็หยุดลง

freewriting day 3 เขียนขีดอิสระ วันที่ 3 #freewriting #siamstr สิ่งที่พูดทั้งฟังทั้งพูด เปล่งออกบอกแสดง ถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึก บันทึกลึกภายใน พูดแล้วหาย หายทั้งจริงหายทั้งปลอม หาไม่วาง เกลียดทั้งเราเกลียดทั้งเขา ไม่สนหาไม่เจอ สิ่งที่วาดความฝันใจพร่ำเพ้อ คล้ายเธอจนเจอจริง ความสัมพันธ์ที่พันผูก พ่อลูกต่างแสดง ไร้เคลือบแคลง ยากแสวงแหล่งอื่นใด ความเคลิบเคลิ้มเติมอับเฉา เปลี่ยนความเบาเป็นร้อนแรง ปริศนาอยากสงสัย อยากกลับไปลองเปลี่ยนแปลง ความจริงที่กลับแย้ง เงาและแสงแรงมโน ความหลงสำคัญตน ชื่นชอบชมบูชา ช่างหอมหวนช่างเย้ายวน ยากพรากย้อนกลับคำนึง แม้ดึงก็ไม่กลับ ผลักก็กลับมา เกิดซ้ำๆ ย้ำไปมา แม้คนที่มากหลาย เสียงทลายไม่กลับดัง แปลกที่แปลกคนคลัง ทั้งพลังเงี่ยฟังเจอ เราก็คนในหมู่คน เดินเป็นระเบียบไปไร้กังวล จุดหมายเดียวกัน วันเดียวกัน ต้องการต่างกัน แยกซ้ายขวาตามเวลาที่เป็นไป ตั้งใจในคาดคิด ไปเจอจริงกลับผิดเคลื่อน ระคนในมวลชน หาตนไม่เคยเจอ มองหาอยู่หลายสิ่ง ถึงที่จริงกลับได้ใหม่ สิ่งใดประหลาดพา ช่างกลวงไร้ความชัด ทำขัดให้ดูเก๋ ทุลักทุเลเทกระจาดขาดกระจาย วันนี้ไร้สิ่งหมาย วันพรุ่งอาจทำลายให้สมหวัง วันวานมีพลัง เพิ่มสิ่งรั้งให้พังวาย หายใจคลายคำใหญ่ ไม่มีดอกที่ดังหมาย เสร็จสิ้นทุกสิ่งคลาย แม้ปลายก็ผิดพลัน

#thon102 #siamstr สนุกมากมาย ไว้มาโม้ให้ฟัง ดูรูปก่อน ปล มีตัวละครลับด้วย อย่างงง

พรุ่งนี้แล้วนะครับ มาเตือนกันอีกที เผื่อใครยังว่างอยู่ มีเวลา ไม่ต้องลังเล ทักมาในคอมเมนต์ หรือแอดมาในไลน์ openchat (ลิ้งก์ในคอมเมนต์) มาพบเจอกัน พูดคุยวิถี bitcoiner ฝั่งธน Thon102 เสาร์นี้ 19 ตค 10.00น. ซีคอนบางแค Gourmet Station ศูนย์อาหารชั้นบนสุด #siamstr #thon102

freewriting day 2.1 เขียนขีดอิสระ วันที่ 2.1 #freewriting #siamstr ติดสนิทในคิดชอบ สนุกกระตุกตับ คิดสลับโศลกกระโหลกบุบ พายเวียนเรียนรกรัก ขึ้นขยักประจักษ์ศรี พายวนชลรวี พีรชัชตระหวัดลา สิ่งอื่นไม่จำเป็น พึงหรือไม่พึง อยู่กับตรงหน้า สู้ลองดู ได้นานแค่ไหน หวั่นไหวเมื่อใด ไม่ต้องกังวล พยายามก็พัฒนา อยู่ อยู่ตรงนั้น ละฝันละ… คืน กลัว อีก อยากได้อีก ตัวตนก่อตัวขึ้น สูงขึ้นสูงขึ้นอีก ตามที่สร้างขึ้น อยู่ในโลกนั้นตลก ไร้ตัวตนไร้คุณค่าไร้ราคา ไร้ผลงานไร้รับรู้ ก็อยากสร้างเป็น มีคุณค่ามีราคา ชื่นชมตนเอง ชื่นชมผลงานตัวเอง เทียบกับคนอื่น ดูถูกคนอื่น ของเราดีกว่า เจ๋งกว่า เอะใจ น่ากลัว ไม่มีนั้นตัวเล็ก ไม่กล้า กลัว ไม่อยากเทียบ แต่แค่เริ่มมี ก็ชูใจสูงส่ง ยิ่งใหญ่ ชนะทุกคน น่ากลัว …น่าเศร้า ต้องแตกต่าง จึงมีที่ โลกนั้นตลก เรานั้นตลก สร้างคุณค่าสร้างจุดหมาย เพราะต้องกินต้องอยู่ ต้องมีความสัมพันธ์ ต้องระวัง ระวังจะหาย ระวังจะมี ลำบากนั้นง่ายกว่าสบาย ทุกข์ง่ายกว่าสุข มันชัด มันสร้างปัญหา มันให้เวลา มันเป็นธรรมดา และมีค่า ไร้บริบท กลั่นสกัด ทุกข์มีค่า สุขมีค่า ว่างก็มีค่า แต่ไม่ง่ายเลย กระจ่างจริงหรือสับสน ไม่ง่ายเลย

freewriting day 2 เขียนขีดอิสระ วันที่ 2 #freewriting #siamstr หมุนเวียนเปลี่ยนผ่าน วานวันชื่นเชย เอ่ยขานพานพบ จบจรดหมดเมือน ผ่านมานานแค่ไหน อายุที่มีคืออะไร เป็นแค่กายเสื่อมไปหรือใจได้รับมา เวลานั้นจริง หรือทิ้งปริศนา ลมน้ำต่างพัดพา กามาวนสับสน รสลิ้มชิมอร่อย ชดช้อยทยอยหยด ซดอารมณ์ชมสลด คลี่คลายคล้ายดอกบาน วิญญาณพานสว่าง ความชัดกลับเลือนลาง พกเพ้อละเมอ ในแจกันเพียงดอกเดียว โต๊ะหนึ่งเก้าอี้หนึ่ง สิ่งเศร้ากระเซ้าแหย่ ยืนตรงดำรงอยู่ ไร้คู่ชูสว่าง ใจจิตคิดรำคาญ ใจพาลไม่ดั่งใจ แม้คิดสะกิดแก้ว ใยแคล้วคละฆาตไป แค่เขียนยังเพียรยาก ให้ใจอยากพรากสงสัย ว่างไว้ไม่อาลัย จากไปใดใดมา ไม่สนแต่อยากสน กังวลแต่ตัวตา พาเราเฝ้าพ้นไป อยากสร้างเพราะอยากสืบ ใจที่ตีบอยู่ข้างใน เค้นขึ้งตะบึงแผ่ ไร้แผลแต่ยังเผลอ ดึงสุขให้ทุกข์เจอ สุขวานก็พาลหาย เสี่ยงทายแต่ไม่เจอ เรียกร้องสิ่งสวยงาม เลวทรามไม่ถอยหนี ไปมากับชีวี นทีเน่าเข้าออกรัว ในหัวทั้งชีวิต เปลี่ยนตามจิตคิดเมามึน ทุกสิ่งอยากให้รู้ จากครูมีมากหลาย แต่สิ่งต่างกลับกลาย มลายลงแค่ใจ ไร้ชีวิตไร้ความหมาย ร้องฟูมฟายละลายวน อยากให้ดีแต่ไร้ขี้ มีแต่ที่ไม่มีของ ค้นหาให้ได้มอง พอลองไร้ราคา อยากให้รู้ดูข้างใน เห็นไปใช่หมองหม่น ฉงนใช่กังวล พรรคพลสนุกพา นำคนระคนเสพ เทพชนต่างก่นด่า ไร้ซึ่งดวงดารา นภาร้างอาลัย ยังคงชอบสิ่งสร้าง ไม่ร้างว่างเวียนไกล สร้างแล้วเสพเสพสร้างไป เป็นใครๆ ก็ใช่เรา ขุดค้นภายในใจ ขุดเข้าไปให้เจอตน ความจริงกลับวกวน ปะปนไม่สนใคร