ในบริบทของการถ่ายทอดเรื่องราว หรือการส่งสาร ไม่ว่าจะกับเรื่องอะไรหรือใช้อะไรเป็นตัวกลาง ตัวอักษร เสียง ภาพ กลิ่น รส สัมผัส จุดสำคัญคือ "สาร" หรือ "เรื่องราว" ได้ถูกส่งต่อไปยังผู้รับสารสำเร็จหรือไม่ ไม่ได้หมายถึงความถูกต้องในเชิงทฤษฎี แต่หมายถึง ผู้รับสามารถเข้าใจสารที่ถูกส่งและสร้าง "แบบจำลองทางความคิด" หรือปรับเปลี่ยนแบบจำลองทางความคิดเดิมให้เข้ากับข้อมูลใหม่ ได้หรือไม่ นอกเหนือจากสาระสำคัญของสารหรือเรื่องราว แล้ว สิ่งที่สำคัญคือ "วิธีการในการขนส่งสาร" หรือ "วิธีการสื่อสาร" ไปยังผู้รับ ในเมื่อจุดประสงค์เพื่อต้องการให้ผู้รับ สามารถปรับปรุง และ/หรือ สร้างแบบจำลองทางความคิดจากสารที่ได้รับ การสื่อสารจึงควรคำนึงถึงภูมิหลังของผู้รับสาร ว่าอยู่บนพื้นระดับไหน โดยเฉพาะ การสื่อสารที่มีการตอบโต้กลับ อาทิ การสนทนาในห้องประชุม การรับรู้ว่าภูมิหลัง หรือแบบจำลองทางความคิด ของผู้รับสารอยู่ระดับไหนและมีโครงสร้างแบบใด จะเป็นสิ่งที่ช่วยให้ผู้รับสาร สามารถคัดกรองและเรียงลำดับข้อมูลเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการสื่อสารได้ เช่น การจะสอนให้เด็กเข้าใจการ บวกเลข ต้องสอนการนับเลขก่อน เป็นต้น การเข้าใจว่าแบบจำลองทางความคิดของผู้รับเป็นอย่างไรนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะการสื่อสารในรูปแบบที่ไม่มีการตอบโต้ การอธิบายโดยเปรียบเทียบกับสิ่งที่ผู้รับมีประสบการณ์หรือมีความเข้าใจอยู่แล้ว จะเป็นตัวช่วยในการสร้างระดับพื้นที่ชัดเจนให้แก่ ผู้ส่งและผู้รับสาร ว่าระดับพื้นเริ่มต้นของเรื่องที่กำลังสื่ออยู่ที่จุดไหน และเป็นบันไดขั้นแรกไปสู่การปรับเปลี่ยนหรือสร้างแบบจำลองทางความคิดของผู้รับให้เป็นในแบบที่ผู้ส่งต้องการ ระดับพื้นที่สร้างเริ่มต้นควรต้องอยู่บนพื้นฐานความเข้าใจของคนปกติสามัญทั่วไป หากเป็นสารเฉพาะกลุ่ม งานวิชาชีพหรือเฉพาะด้าน ก็ควรอยู่บนพื้นความเข้าใจของผู้รับกลุ่มนั้น การใช้ระดับพื้นที่ไม่ถูกต้องก็เปรียบเสมือน การอธิบายความงามและสีของดอกชบาให้คนตาบอด เนื่องจากมนุษย์นั้นแตกต่างและมีประสบการณ์ไม่เหมือนกัน ผู้ส่งควรพิจารณาการสร้างระดับพื้นเริ่มต้นอย่างถี่ถ้วนว่า ผู้รับสารรู้หรือไม่ว่าที่ตรงนั้นมีพื้นอยู่ การสื่อสารที่มีประสิทธิภาพคือสารที่ทำให้ผู้รับปรับและสร้างแบบจำลองทางความคิดได้ด้วยตนเอง และ หากคุณเข้าใจมันอย่างถ่องแท้ คุณจะสามารถให้เด็กประถมเข้าใจได้ Bob, the red panda #siamstr ขอขอบคุณ เพลง "ต้นชบาและคนตาบอด", เฉลียง สำหรับตัวอย่างการเปรียบเปรย

สิ่งที่ไม่อาจปฏิเสธได้ในตลาดขาขึ้นคือผู้คนหน้าใหม่ที่เข้ามาสู่ตลาด ราคาที่ปรับฐานขึ้นอย่างต่อเนื่องเปรียบเสมือนลมใต้ปีก ให้แก่คำพูดของผู้ที่อยู่ในตลาดมาก่อน มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่ซับซ้อน แต่ละคนล้วนมีเรื่องราวที่แตกต่าง และ "อื่นๆ อีกมากมาย" ที่ไม่บอกกล่าว หน้าที่ของผู้ให้องค์ความรู้ คือการให้ความรู้โดยไม่ตัดสินผู้ฟังจากมุมมองของตน เมื่อองค์ความรู้นั้นได้ถูกส่งต่อ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือบันทึกใดๆ การตัดสินว่าจะเชื่อหรือไม่เป็นของผู้ฟัง อย่าได้พึงวิตก ว่าผู้ฟังไม่เข้าใจ ไม่เปิดใจ ไม่ตระหนักถึงปัญหาอันแท้จริงของโลกในปัจจุบัน ธรรมชาติและโชคชะตาเป็นผู้คัดสรร ว่าคนผู้นั้นพร้อมที่จะเรียนรู้เรื่องดังกล่าวในเวลาที่ได้เจอท่านหรือไม่ เมื่อเวลานั้นมาถึง เขาจะพึงตระหนักว่าท่านเคยให้องค์ความรู้นี้ไว้แก่ตัวเขาแล้ว ชีวิตคนแต่ละคนเป็นเหมือนกระดาษเปล่าที่ถูกเติมแต่งด้วยประสบการณ์ในเรื่องราวต่างๆ จนกลายเป็นรูปคนขึ้นมา เราเป็นเพียงร้านขายสี ผู้ซื้อจะเลือกซื้อไประบายบนกระดาษหรือไม่ เราไม่อาจบังคับ รวมถึงกระดาษของตัวท่านเอง "ชีพที่ยาวนาน หรือสั้นแค่เพียงคำ" เป็นคำเปรียบเปรยเพื่อบ่งบอกว่า "เวลา" เป็นสิ่งที่มนุษย์มีอยู่อย่างจำกัดโดยแท้จริง อย่าให้ตัวท่านเองเป็นสิ่งฉุดรั้งตัวเอง สิ่งใดที่ไม่เคยทำ จงลอง สิ่งใดที่ไม่เคยพลาด จงล้ม ออกไปใช้ชีวิต พบปะผู้คนหน้าใหม่ เรียนรู้จากร้านขายสีหลายๆร้าน เพื่อทำให้ร้านขายสีของท่าน มีเฉดสีที่หลากหลาย และใช้เฉดสีที่หลากลาย ระบายลงบนกระดาษที่เรียกว่า "ชีวิต" Bob, the red panda #siamstr ขอขอบคุณ เพลง "อื่นๆ อีกมากมาย" และ "เที่ยวละไม", เฉลียง สำหรับความหมายดีๆ