#IFFTalk ep 124: Fat cell เซลล์ไขมัน การเปลี่ยนแปลงลักษณะของเซลล์ไขมัน ไขมันเก็บสะสมอยู่ในเซลล์ (Adipocyte) ตำแหน่ง 1. Subcutaneous fat ใต้ผิวหนัง ex เหนียง แก้ม พุง หน้าอก ท้องแขน 2. Visceral fat ในช่องท้อง ex พุง ดื่มแอล (อ้วนลงพุง) Adipocyte (เกิดจาก cell ทั่วไป สะสม droplets ของไขมัน > ฟีบและเต่งได้ ขึ้นกับปริมาณ จำนวนไขมันที่มี ทุกคนมีจำนวน fat cell จำกัด ขึ้นกับกรรมพันธุ์) ประเภท Adipocyte/fat cell 1. Brown fat cell พบที่คอ บ่า ไหล่ มีตั้งแต่เกิด พบมากตอนเราเป็นเด็ก มีเองโดยธรรมชาติ สร้างเพิ่มไม่ได้* ยิ่งเราอายุมากขึ้น จำนวน brown cell จะลดลงเรื่อยๆ 2. Beige fat cell (ลูกครึ่งระหว่าง Brown+White) เซลล์ไขมันที่ดี เปลี่ยนรูปร่างมาจาก white fat cell เราสร้างเพิ่มได้ 3. White fat cell มีทั่วร่างกาย 80-90% ของจำนวน fat cell ทั้งหมด มีเองโดยธรรมชาติ และขึ้นกับพฤติกรรมกับการกิน ที่มีผลทำให้เซลล์เต่งขึ้นหรือแฟ่บลง การดูดไขมัน คือ การดูดเซลล์ไขมันออกไปด้วยทั้งเซลล์ แต่ร่างกายสร้างเซลล์ไขมันกลับมาได้อีก หากเราไม่ปรับเปลี่ยนพฤติกรรม ลักษณะเซลล์ (ใต้กล้องจุลทรรศ์) Brown fat cell: เซลล์แน่น (dense) พบก้อนเล็กๆ พบ Mitochondria เยอะ Beige fat cell: ไม่ dense เท่า brown cell พบ Mitochondria กลางๆ White fat cell: เซลล์อ้วนๆ เต่งๆ ตรงกลางมีช่องว่าง คือ ไขมัน พบ Mitochondria น้อย - Brown (stock + burn*) เอาไว้ทำความร้อน/heat (สร้าง ATP) เด็กขี้ร้อน ไม่ค่อยหนาว (พบตอนเราเป็นเด็ก) - Beige (stock + burn) คือ สิ่งที่เราต้องการ* - White (stock*) เรากำจัด White fat cell ให้เป็น 0% ไม่ได้* ยังไงเราต้องมี ไม่ว่าจะมาก/น้อย มีจำนวนเท่าเดิมเสมอ พบเต่งหรือฟีบ มีหน้าที่เก็บ lipid droplet (fat) เท่านั้น ซึ่งต่อไปสามารถเปลี่ยนแปลงไปเป็น TG เข้ากระบวนการ Gluconeogenesis/ choles ผลิต Hormone คือ สิ่งที่ทำให้เราอ้วน หากต้องการให้เซลล์แฟบ/ฟีบลง เราต้องทำ IF* สิ่งที่เราต้องการ 1. ปรับ White > Beige fat cell ให้มากที่สุด 2. รักษา Beige และ Brown fat cell ที่มีอยู่ให้ทำงานอย่างเต็มประสิทธิภาพ วิธีเพิ่ม Beige fat cell - Cold exposure (เจอความเย็น) - Exercise: Cold/Heat therapy > Heat ทำให้เกิด Autophagy - IF: เกิด Autophagy - Food: Natural/Real food ลดของแปรรูปและน้ำตาล - Sunlight - Grounding # สรุป คือ ลดความเครียด เกิด Autophagy เพื่อสุดท้ายเพื่อ 'ลดการอักเสบ' ** Hot/Cold therapy Hot: Sauna การไหลเวียนโลหิต flow ดี สูบฉีดแรงขึ้น เมื่อมีสารอาหารและ O2 ที่เพียงพอ ทำให้เซลล์มีเสบียงเพียงพอที่จะเปลี่ยนแปลงจาก White เป็น Beige (Mito แบ่งตัวได้เยอะขึ้น) Cold: ว่ายน้ำ แช่น้ำแข็ง Food การกินอาหารรสเผ็ด เพิ่มความร้อนให้กับร่างกายจากภายใน เผ็ด = การ burn จริงๆ ไม่ใช่รสชาติ เพราะลิ้นเราไม่มีต่อมรับรสเผ็ด กินอาหารมี Omega (O-3 : O-6 ratio* เหมาะสม) เราต้องการ omega 3 มากกว่า omega 6 (ในอาหารแปรรูป พบ O-6 มากกว่า) ex ปลาน้ำจืดที่เลี้ยงพบ O-6 สูง (ปลาตามธรรมชาติพบน้อยกว่า) # ธรรมชาติ คือ 'ง่าย' และกินให้ 'หลากหลาย' นะคะ #siamstr ที่มา:

ฟังคลิปแชร์ประสบการณ์การเรียนและได้งานทำที่ต่างประเทศมา รู้สึกว่าสกิลการทำงานหรือบุคลิกของคนที่หลายๆ บริษัทต้องการ คือ.. - Direct person การเป็น Direct person บอกสิ่งที่เราเป็นหรือต้องการแบบตรงไปตรงมา และ being honest! - Get shit done เป็นคนชอบจัดการงานของตัวเองให้เสร็จ (focus กับสิ่งที่ทำ, Action-oriented) เสร็จแล้วก็ไป ไม่ทำให้ใครเสียเวลา - Communication skill Communication skill สำคัญพอๆกับ Language skill การกล้าเข้าไปพูดคุยกับผู้คน สร้างปฏิสัมพันธ์ มีการสื่อสารที่ดี (Language skill เป็นการใช้ภาษานั้นเพื่อสื่อสารได้) - Don't give up ตั้งใจ เป้าหมายชัดเจน ไม่ยอมแพ้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราพร้อมที่จะมองไปที่ Goal แล้วพุ่งใส่มันอย่างบ้าคลั่ง there's second plan คล้ายๆ there's no second best ละมั้งคะ ;) have a wonderful weekend ka :) #siamstr

https://drc.bmj.com/content/12/2/e004101?fbclid=IwY2xjawEqqLhleHRuA2FlbQIxMAABHfDkODEAY2YEjmwzLwsrZ0u4rO_LFqcJ3yc__GjGAapsWol3THNx_kpnqQ_aem_nWvngoBnXrbwQf_cyj4D8A ขอรีวิวแพร้บ แชร์จากหมอป๊อปคับ #siamstr

เคยพูดกับคนบางคนช่วงขากลับจาก Korat101 ว่าถ้าให้เลือกไปไหนต่อก็อยากไปเชียงราย อยู่ๆ ก็มีข่าว CR101 ซะงั้น อิอิ ปูเสื่อรอฮับ

บันทึกไดอารี่ 10.8.67 ย้อนกลับไปเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม 2566 เป็นวันที่เงียบเงียบวันนึงที่ร้านเปิดให้บริการตามปกติ คุณน้าที่ทำงานที่ร้านมานานก็พูดขึ้นมาว่า 'วันนี้วันครบรอบร้านอายุ 19 ปีแล้วนะ ซึ่งปีหน้าก็ 20 ปีพอดี' ตอนนั้นมันเกิดความรู้สึกนึงในใจว่า เออ..มันต้องมีอะไรพิเศษสักอย่างเกิดขึ้น แต่.. มันต้องไม่ได้เกิดจากพ่อหนูริเริ่มแน่นอน (งานจุกจิกที่นอกเหนือจากการดำเนินธุรกิจไม่ใช่ทางอยู่แล้ว) ไม่เคยคิดว่าต้องจัดอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน เพราะก็ไม่เคยทำอะไรที่บ้านเองเหมือนกัน ในความหมายคือ ต่อให้เราจะเคยทำกิจกรรม ทำค่าย เป็นเฮดนู่นนี่นั่นในตอนเรียนมหาลัย แต่กับที่บ้านเรา ที่ที่เราเติบโตมาและด้วยผู้ใหญ่รายล้อมมากมาย เรากลับไม่เคยต้องเป็นเฮดจัดการอะไรสักอย่างเลย เราเป็นผู้ตามตลอดเลย ยกตัวอย่างเช่น งานทำบุญบ้าน ไปวัด และกิจกรรมทางศาสนา เรามีหน้าที่แค่พาตัวเองมา สวดมนต์ ถวายอาหารพระ ตักบาตร แผ่เมตตา ฯลฯ ไม่เคยรู้ว่าต้องเตรียมอะไร มีขั้นตอนยังไง ถามว่าตอนนั้นเข้าใจไหม อินไหม ไม่เลย ออกไปในแนวเข้าไม่ถึง อารมณ์งงๆ แหละ ทำไมต้องมาพูดภาษาที่เราไม่เข้าใจความหมาย รวมถึงทำอะไรที่เค้าทำตามๆกันด้วย แต่ถึงอย่างนั้นก็ทำนะ ให้ทำก็ทำ ไม่ได้ขัดอะไร (ยกเว้นการไปนอนวัดนะ อันนี้ไม่ไหวจริงๆ) ตัดภาพกลับมา สรุปก็คือ วันนั้นตัดสินใจกับตัวเองว่าคงจัดงานทำบุญเล็กๆ แหละ เพื่อให้เป็นสิริมงคลและเป็นโมเมนต์ที่น่าจดจำวันนึง (ที่ไม่ใช่นั่งทำงานตามปกติ) วันเวลาผ่านไปหลายเดือน เราก็ดำเนินชีวิตไปตามปกติ ช่วงนั้นก็มองๆ จีบๆ ร้านอาหารหลายๆที่ ดูความเป็นไปได้ เทสคุณภาพ พูดคุยสอบถามไปเรื่อยๆ จนเวลาคลืบคลานเหลืออีก 2-3 เดือนจะถึงวันครบรอบร้านอีกครั้งแล้ว จังหวะนั้นเราต้องตัดสินใจแล้วว่า จะจัดหรือไม่จัดงาน! เอาจริงนะ จังหวะเดียวกันนั่นแหละ เราก็คิดอะไรง่ายๆเหมือนเดิมว่า จัดแหละ (ไม่ใช่ฉันแล้วจะใคร อันนี้ไม่ได้พูดออกไปนะ) คือตามธรรมชาติไม่ได้มีใครอยากเป็นคนออกตัวรับผิดชอบหน้าที่หรือจัดการอะไรอยู่แล้ว แต่ความคิดของเราคือ เรามั่นใจในพลังแห่งการให้และแบ่งปันของโลกใบนี้ วันที่พ่อมาที่นี่แต่ตัวและพลังอันเปี่ยมล้นในการเริ่มธุรกิจ ลูกค้าที่เห็นคุณค่าในสิ่งที่พ่อสร้างและทำ ก็ต่างเข้ามาอุดหนุนและสนับสนุนจนร้านอยู่มาจนถึงทุกวันนี้ และพวกเขาเหล่านั้นในวันนี้เราแทบไม่น่าจะเรียกว่าการค้าขายกันแล้ว แทบจะเป็นญาติกันแทน (ซื้อของ 5 นาที นั่งคุย 2 ชั่วโมง เอาสิ!) ดังนั้น การจัดงานนี้ คือ นอกจากเพื่อความเป็นสิริมงคล ยังเป็นการขอบคุณไปพร้อมๆ กัน นี่คือสิ่งหลักที่เรานึกถึงและอยากทำให้มันเกิดขึ้นให้ได้ เชื่อไหมว่า.. หลังจากที่ตัดสินใจอันแน่วแน่และจะเรียกว่ามั่นหน้าก็ย่อมได้ ผู้คน ร้านอาหารที่เรานึกถึงและอยากติดต่อให้มาเป็นส่วนนึงในงานปรากฎตัวที่หน้าร้านเกือบครบทุกคน ถึงมีบางส่วนที่ต้องใช้การโทรศัพท์ แต่ทั้งติดต่อง่ายและตอบตกลงทันทีหมดเลย (นึกถึงยังขนลุก) และบางคนที่เรานึกไม่ถึงว่าเค้าอยากช่วยเราขนาดนี้ก็ทยอยเสนอตัวกันเข้ามา พ่อเป็นคนขี้เกรงใจ ก็มีลูกค้าหลายคนที่แกไม่อยากโทรไปรบกวน เราก็ใช้ความลูกดีเด่น ไปคุ้ยเบอร์และโทรตามมาให้ได้ บางคนคือเราโทรหาเพียง 1 วันก่อนวันงาน เขาโผล่หน้ามาแต่เช้าพร้อมขนมที่ทำเองเพื่อมาร่วมทำบุญด้วย ซึ้งเลย.. สุดท้ายผู้ชายปากแข็งที่ชื่อ ‘พ่อ’ ก็โทรไปชวนพี่น้องหลายๆคนที่มีส่วนทำให้เกิดร้านนี้มา และบางคนพ่อขับรถไปรับมาที่งานด้วยตนเอง งานดำเนินไปราบรื่นดี ไม่มีสะดุด อาหารอร่อยเหลือกินเหลือใช้ ข้าวของในงานทุกชิ้นเลือกเองและใช้ของดี คงคอนเซปชาติหน้าอยากกินอะไรอยากใช้อะไรก็เลือกแบบนั้นมาเลย ทุกคนที่มางานเหมือนร่วมกันเป็นเจ้าภาพ บ้างก็เอาอาหารมาร่วมทำบุญ บ้างก็มาช่วยจัดจานสำรับพระ บ้างก็คอยบอกเราว่าต้องตักบาตรแล้วนะ ต้องทำอะไรต่อ ผลลัพธ์คือ ทุกคนแฮปปี้ พ่อดูหน้าบานและดูมีความสุขมาก แต่แน่นอนว่าไม่มาพูดอะไรกับคนจัดงานด้วยตนเองแน่นอน การแบ่งปันคุณค่าและสิ่งดีดีให้กับคนอื่นและสังคม คือ ธรรมชาติของมนุษย์จริงๆ นะ :) pango :3 #siamstr ปอลอ 1 จังหวะถวายสังฆทานแล้วเราพูดอธิษฐานขอให้พ่อรวยๆ ทำพระขำ ปอลอ 2 ไม่ใช่คนชอบขยับตัวมาก เพราะงั้นทุกการขยับตัวทำอะไร มันต้องดีย์ ปอลอ 3 มันจะดีกว่านี้มาก ถ้าไม่มีคนถามว่าไหนเจ้าบ่าว 5555

สวัสดีวันเสาร์วันธงชัย ทำบุญครบรอบวันเปิดธุรกิจวันแรก POW 20 ปีของพ่อ :) ขอให้เป็นวันที่ดีของทุกคนนะคะ #siamstr