863383/10:18PM/093024/วันที่ 7 ณ ห้วยผึ้ง เหลือเวลา 1,820 วัน ผมรู้สึกดีที่ร่างกายสามารถปลุกตัวเองได้เมื่อนอนเพียงพอแล้ว ความคิดของเช้าวันอาทิตย์ เป็นที่ผมค่อนข้างชอบเมื่อได้อยู่ร้าน เพราะว่าร้านป้ายจะหยุดงาน และไม่มีเสียงเพลงที่เปิดเผื่อมาให้ผม 7.00 น. ระบบร่างกายปลุกตัวเองโดยอัตโนมัติ เคลียร์ตัวเองและเสียเวลาไปกับการไถมือถือขณะเข้าห้องน้ำไป 30 นาที พ่อยังไม่ตื่นรึเปล่านะ ยังไม่ได้ยินเสียงภายในบ้าน แต่เมื่อกำลังเตรียมตัวออกไปก็เห็นพ่อ ถอดเสื้อทำนู้นนี่นั่นแถวบ่อซีเมนต์เลี้ยงปลาของแก นึกขึ้นได้ว่าแกไปดักกุ้งกับปลาซิวเพื่อมาให้ปลาบู่ที่แกเลี้ยงกิน ผมเข็นจักรยานกำลังจะออกจากบ้าน ไม่ลืมที่จะบอกพ่อว่า ถอดรองเท้าด้วยเวลาตากแดดจะได้ครบๆ และพ่อพูดกับผมว่า วันนี้จะไปกินอยู่นะกาแฟ(สุดท้ายก็ไม่ได้มา) ถึงร้านเกือบจะแปดโมง พร้อมกับความอิหยังวะ ความเงียบที่ควรจะมี กลายเป็นเสียงเพลงที่เปิดดังแต่เช้า แต่ก็เอาล่ะ ทำงานของเราไปเช็ดโต้ะ เตรียมอุปกรณ์ แปดโมงกว่า บ้านข้างๆ สั่งกาแฟร้อย 3 แก้ว และโกโก้ร้อน 1 ปกติบ้านนี้ทุกเช้าที่ผมมา จะมีแค่ดรอปร้อนของพี่ซู แต่วันนี้ลูกสาวคนโตกับสามีแกมา ทุกครั้งที่มาถ้าผมอยู่แกก็จะสั่งกาแฟผมไปดื่ม ผมคิดราคา 4 แก้ว 170฿ แต่พี่อิ๋วแกโอนให้ 200฿ แกบอกว่าให้ทิป (ในรูปนั่นคืออุ่นนมนะทำลาเต้กับโกโก้ร้อน) เคลียร์ออเดอร์บ้านนั้นเสร็จแล้วผ่านไปราวชั่วโมงกว่า พี่บิ๋มเจ้าของร้านป้ายก็ขับมอไซต์มาจอดหน้าร้าน แล้วทักทายผมว่า วันนี้มาเปิดเช้าจัง เช้าอะไรล่ะพี่ 9 โมงกว่าแล้ว ซึ่งแกก็สั่ง เหมือนเดิม 2 แก้ว เหมือนเดิมของแกคือ ลาเต้เย็นใส่น้ำผึ้ง ความจริงผมขึ้นราคาเมนูนมเป็น 60฿ นานแล้ว แต่ไม่ได้บอกแก ยังคงคิด 50฿ เหมือนเดิม เออแฮะไม่ได้ถ่ายรูปไว้ พอเดินไปส่งก็เลยถามน้องที่กำลังทำงานอยู่ว่างานด่วนหรอทำไมได้มาทำวันนี้ ใช่พี่งานด่วน พี่อีกคนก็จอดรถแล้วก็พูดให้ฟังว่า เมื่อคืนมีลูกค้ารองานถึงเที่ยงคืน อืมมมในใจคิดว่าดีละที่กลับไปนอนบ้าน หลังจากลาเต้ 2 แก้วผมก็ว่างละ เขียนผนังต่อหน่อยดีกว่า นั่งอ่านหนังสืออยู่พักหนึ่ง คิดขึ้นมาได้ว่า เริ่มงานของเราได้ละ เลยนั่งเขียนโพสต์ลงเพจ และแชร์ไปที่กลุ่มอำเภอ ดีหน่อยมีน้องเป็นแอดมินเพจ และขอให้มันปักหมุดโพสต์ไว้สัก 1 อาทิตย์ ช่วงเกือบเที่ยงผมเริ่มมีอาการง่วงนอน แอบงีบไปนิดนึงด้วย ก็เลยลุกขึ้นมาเตรียมดริปกาแฟดื่ม จังหวะนั้น พี่ตร มาพอดี และถือแก้วเก็บความเย็นมา ผมเลยยกกสแฟเสิร์ฟนั้นให้แก พร้อมกับถามความต้องการว่าจะดื่มเย็นรึร้อน ผมจะได้ปรับสัดส่วนในการสกัด นั่งคุยกับแกพักนึง วันนี้แกเล่าให้ฟังว่าเมื่อวานไปกินอาหารกับนายอำเภอมา แล้วก็รู้ว่านายอำเภอเป็นเก๊า แต่ก็เริ่มทำ if ด้วยตัวเอง ซึ่งแกก็มาปรึกษาว่า เราควรให้คำแนะนำเพิ่มเติมมั้ย รึว่าปล่อยให้เขาทำไป ผมเลยเสริมว่า ต้องไปดูอาหารที่แกกินทั้งหมดครับ ถ้ามีพวกผลไม้ด้วย แนะนำให้แกงดไปก่อนก็ได้ครับ คุยไม่นานพี่แกก็ขอตัวไปทำธุระต่อ ส่วนผมก็ไปหยิบกาแฟตัวเดียวกันที่ยกให้พี่แกไป มาดริปดื่มเอง ปรากฏว่า เห้ยยยย กลิ่นดี รสชาติดี มันคือกาแฟหมายเลข 1 ในงาน tbc นั่นแหละ ซึ่งผมไม่คิดว่ามันจะดีขนาดนี้ เพราะครั้งแรกที่เทสก่อนแพคเข้าซองมันก็ so so เอาล่ะหายง่วง บ่าย 2 ลุงสมศรีก็โทรมาถามว่าวันนี้ปิดร้านกี่โมง ปูนที่เฉียบไว้แห้งแล้ว ถ้าว่างวันนี้มาทาสีกัน ได้ครับบ่าย 3 เดี๋ยวไป แต่ไม่นานหลังจากวางสาย ลุงแกมาซื้อของและแวะขอดื่มกาแฟ เพราะแกบอกวันนี้ยังไม่ได้ดื่ม ทำกาแฟดริปให้แกไป เรโชต่ำหน่อย เพื่อความเข้มข้น บ่าย 3 ผมปิดร้านแล้วก็ปั่นจักรยานไปช่วยแกทาสี 2 ชั่วโมงกว่าๆ ก็เสร็จไป 1 ห้อง พรุ่งนี้น่าจะต้องไปทาอีกห้อง พอลงมาจากด้านบนจ๋อมแจ๋มกลับมาจากเมืองพอดี นางไปเลาะมากับเพื่อนสมัยป.ตรี นางก็เลยชวนกินข้าวเย็น และลุงก็บอกให้นั่งพักกินน้ำ กินผลไม้ไปก่อนกละบ โอเครก็ได้ไม่ปฏิเสธ ระหว่างรอนางก็จัดแจงแอปเปิ้ล กีวี่ บลูเบอรี่ เค้กกล้วยหอมมาให้กิน เอ่ออออเบรกฟาสติ้งด้วยคาร์บล้วนๆ ข้าวเหนียวเบิ้มๆ แล้วมื้อเย็นก็ตามภาพเลย ตอนนี้หนังตาจะปิดแล้วและคิดว่า พรุ่งนี้อาจจะโหยโปรตีนแน่นอน ก่อนกลับลุงให้ค่าแรง 200฿ แล้วก็บอกว่าแผ่นฝ้ามีคนเอาไปแล้วนะ ไม่ว่าอะไรใช่มั้ย ไม่เป็นไรครับ^^ ปั่นจักรยานกลับ ผ่านพี่ๆร้านมอไซต์กับร้านแว่น นั่งคุยกันอยู่เลยแวะทักทายสวัสดี ผ่านมาอีกหน่อย เจอคู่สามีภรรยา ที่รู้จัก(รุ่นๆเดียวกัน) นั่งคุยกันอยู่ก็เลยแวะคุยกันนิดนึง แล้วก็ขอตัวกลับบ้าน วันนี้ก็นอนบ้านอีกวัน วันนี้ขายไป 8 แก้ว เป็นเงิน 420฿ แล้วก็ค่าทาสีอีก 200฿ สรุปรายรับ 620฿ ไม่มีรายจ่าย #siamstr #สุญญไม่ใช่ร้านกาแฟ #slowlife #lowtime #stayhumble #local #thailand #diary #บันทึกพ่อออกมิค

863228 / 21:36 PM วันที่ 6 เหลือเวลา 1,822 วัน ห้วยผึ้ง,กาฬสินธุ์ ร่างกายปลุกตัวเองให้ตื่นที่เวลา 8.20 เห็นจะได้ เพราะเวลาเข้านอนคืนก่อนราวๆ เที่ยงคืนนิดๆ เลยให้เวลาตัวเองพักผ่อนให้เต็มที่ ปั่นจักรยานจากบ้านไปเปิดร้าน ประมาณ 9 โมงกว่า เช้าวันเสาร์พอมีแดดบ้าง ไม่มีลูกค้าเลยนั่งอ่านหนังสือ ถอดเสื้อตากแดดที่หน้าร้าน แดดมาๆหายๆ ท่าทางฝนจะตก ผมใช่เวลาช่วงเช้าหมดไปกับการนั่งอ่านหนังสือ เวลาประมาณเกือบเที่ยง พี่ ตร แกก็แวะมา โดยที่ถือแก้วเก็บความเย็นส่วนตัวลงมาด้วย แต่ผมเห็นว่าวันนี้แกไม่ได้รีบไปไหนเลยเสนอทำเป็น ดริปร้อน ให้แกดื่มแทนซึ่งแกก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไร พี่คนนี้เป็นอีกคนที่เข้าใจระบบและศึกษาบิทคอย ซึ่งตอนนี้ก็ไม่รู้หรอกว่ามีคนระแวกนี้เข้าใจกันกี่คน รู้กันอยู่สองคนนี่แหละ แต่ต่างคนก็ต่างเข้าใจในแง่มุมของตัวเอง เพราะแกก็เพิ่งจะย้ายมาใหม่ช่วงๆเดียวกันกับที่ผมเปิดร้าน วันนี้แกตั้งใจจะมาฟังว่า สิบกว่าวันที่ผมไม่อยู่ไปทำอะไรมาบ้าง เพราะด้วยตำแหน่งหน้าที่ของแกทำให้ไม่ค่อยมีโอกาสได้สัมผัสกับบรรยากาศของการที่มี คนในคอมมูนิตี้บิทคอยมาเจอกัน หลังจากที่เสิร์ฟกาแฟแล้ว ผมก็เริ่มบรรยายไล่ตั้งแต่วันเดินทางจนกลับถึงบ้าน ระหว่างนั้นฝนตกหนักใช้ได้ ทำให้นึกถึงวันที่ 14-15 เหมือนกันนะพี่ต้องใช้เสียงมากๆแบบนี้ เพื่อที่จะสามารถพูดคุยกับหลายๆคนที่มารอดื่มกาแฟ หลังฝนตกได้สักพักแกมีธุระด่วน เราเลยลากัน ผมเดินไปมองผนังกำแพงที่เริ่มเขียนตัวเลข บล็อกแรกของบิทคอยลงไป แล้วบอกกับตัวเองว่า ทำต่อให้เสร็จเถอะวันละตัวสองตัวก็ว่ากันไป ตอนแรกๆที่เริ่มเขียนผมวัดหาความเท่ากันความพอดี ตีกรอบให้มัน เลยใช้เวลานานหน่อยกว่าจะได้แต่ละแถว หลังจากเมื่อวานผมก็ปล่อยจอย และฟรีแฮนด์ เลยดีกว่า เพราะผมเริ่มเรียนรู้แล้วว่า เราควรทำตามความธรรมชาติของสิ่งที่เราเป็น อย่ากลัวว่ามันจะไม่สวย เรามีงานต่อไปที่ต้องทำ ควรที่จะทำตรงนี้ต่อไปด้วย อ่าาาได้เพิ่มมา 1 แถว https://image.nostr.build/b0053ee9e3cb12c208d7fe2b45dab92bf84e243ab32e203a9b9b204147560a78.jpgแล้วก็ไปนั่งอ่าน นส ต่อ พร้อมกับทำกาแฟดื่ม แล้วก็มีเพื่อนสมัยประถมทักมาถามว่าปิดร้านกี่โมง เพิ่งมาจาก กทม เดี๋ยวแวะมานั่งคุยด้วย ก็บอกไปว่าอยากให้ปิดกี่โมงก็ได้ไม่มีปัญหา สักบ่ายสามกว่าๆ พ่อมาจากตลาดและแวะมาจะดื่มกาแฟ ก็ได้แต่บอกแกไปว่า หมดเวลาดื่มแล้ว ถ้าจะดื่มให้มาไว้กว่านี้ แล้วพ่อก็กลับบ้าน อ่าแสงเย็นออกอีกครั้งหนึ่ง ได้เวลาของเราอีกแล้วถอดเสื้อถือเก้าอี้สนามไปอ่าน นส หน้าร้านอีกรอบ รอเพื่อน ประมาณห้าโมง https://image.nostr.build/e4740dcadc662794f718a3490f8509986fe498985887a6bd19b2e01bce5bf8d0.jpgนิดเพื่อนก็มาพร้อมกับภรรยา ถามไถ่กันนิดๆ เป็นยังไงบ้าง แฟนเพื่อนพูดขึ้นมาว่า อะไหนบอกเพื่อนซิไปทำอะไรมา ฮ่าๆ ไปซิ่งมา ไอ้เราก็บอกไม่เป็นไรอย่าไปว่าเขาเลยคนเราต้องเรียนรู้ เลยแถมไปนิดหนึ่งว่า ทำตัวโง่ๆแบบกูก็ได้นะ แค่ออม แล้วก็ชวนมันอีกทีว่ามาเถอะ ชุมชนทางนี้รออยู่ ก้าวขาเข้ามา อยากทำอะไร ไปเขียนโปรเจคมาแล้ว ส่งไปที่ geyser.fund ทำในสิ่งที่ตัวเองรักแล้วส่ง คุณค่าให้คนรุ่นต่อๆไป เข้ามาแสดงตัวแสดงตนใน  nostr บ้าง เพื่อให้คนเห็นว่าเราทำอะไร มีคนพร้อมที่จะสนับสนุนเราเสมอ พร้อมกับส่ง exit the matrix ให้ไปฟังตอนขับรถกลับ กทม และเมนสเตจ ไล่ตั้งแต่ หมอเอก โฮมสคูล ปิดท้ายด้วยพี่ปกป้อง จริงๆเพื่อนก็อยากจะอยู่คุยนานกว่านี้เหมือนกัน แต่ยุงเริ่มเยอะแล้วและเมียเพื่อนก็อยากไปสระผม ส่วนตัวผมเองก็เริ่มหิวแล้วล่ะ กลับมากินอาหารที่บ้านแล้วก็นอนบ้านนี่ล่ะ เพราะพ่ออยู่คนเดียว วันนี้ขายกาแฟ 1 เสิร์ฟถ้วน 70 บาท รายจ่ายไม่มี ตอนปิดร้านกลับพี่ซู(พี่ข้างบ้าน) เมื่อเช้าไปกินกาแฟที่ตลาดรีบถามเลยว่า พรุ่งนี้เช้ามารึเปล่า ไม่อยากกินที่อื่น ออ พ่อบอกว่าเพาะต้นอ่อนทานตะวันกินหน่อย ส่วนวันก่อนยายพูลบอกว่าทำเทมเป้ให้หน่อยจะซื้อ #siamstr #สุญญไม่ใช่ร้านกาแฟ #slowlife #lowtime #stayhumble #local #thailand #diary #บันทึกพ่อออกมิค

บันทึกวันที่ 5 หายไปไหนนะ โน้ตไว้ 5 ทุ่มกว่าเมื่อวาน #siamstr