BTC adoption start with your self-interested @Panumi ฝากรับไม้ต่อด้วยนะครับ @ZMITH รับชำระเป็นบิทคอยรึยังครับ #siamstr #coffeechain #bitcoin #lightning

ปลาใหญ่แหล่นตำด่างอีกโต คือ เพื่อนสมัยมัธยม ที่ตอนนี้เป็น รองผอ รพ แห่งหนึ่ง ของกาฬสินธุ์ซึ่งมีผู้ป่วยเบาหวาน 2,000+ มากสุดในจังหวัด เราคุยกับไม่นานนักเพราะเพื่อนแวะมาเติมกาแฟ และเมียเพื่อนก็เป็น พยบ ได้ไปอบรมที่ รรเบาหวานพิมายแล้ว คงเป็นเพราะสมัยม.ปลาย เพื่อนมันรู้ว่าเราชอบชีวะ และเคยสรุปเล่าบางบทให้มันฟัง ตอนมันร้องขอ เราเข้าใจตรงกันว่า NCDs ใช้แค่ความรู้ชีวะ ม.ปลายก็แก้ไขอะไรหลายๆอย่างได้แล้ว ซึ่งเราให้เกียรติเพื่อนตอนพูดประโยคข้างต้นจบว่า ส่วนพยาธิสภาพที่ตามมาต้องอาศัย แพทย์หรือพยาบาลดูแล ลำพังชีวะวิทยา มันไม่ครอบคลุม ต้องทำงานกันเป็นทีม เพื่อนบอกว่า มันต้องเริ่มที่เข้าใจกันทั้ง 2 ฝ่าย บุคคลากรและผู้ป่วย ใช่มันต้องแบบนั้น แต่ถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเข้าใจ ว่า NCDs มันหายได้ ไม่ต้องกินยาตลอดชีวิต ก็ถือเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี เรื่องต่อมาคือถึงแม้จะมี รร เบาหวาน มาเป็นโครงการของ สสจ ก็จริง แต่บุคคลากร มีหน้างานที่ต้องรับผิดชอบหลายหน้าที่ ซึ่งก็ไม่ต่างกันกับเกือบจะทุก รพ แน่นอนล่ะ มีอะไรให้ช่วยก็บอกเด้อบักหม ความรู้สึกเวลาปลาใหญ่แหล่นตำด่างเป็นแบบนี่ล่ะ บ่ได้ปลามากินแต่ฮู่ว่าในแหล่งน้ำยังอุดมสมบูรณ์ #siamstr

GE สุญญ-ไม่ใช่ร้านกาแฟ ใส่ด่างไว้ซื่อๆ กะมีปลาแหล่นตำ ไว้พาน้องเข้ามาปลดปล่อย POW ในทุ่งม่วง โปรเจคน้องเยอะ มานี่มาใช้พื้นที่ตรงนี้ ทำไปพร้อมกับการเริ่มดูแลสุขภาพได้ น้องสาวหล่า #siamstr #ฅนตื่นยา

GM บันทึกของเมื่อวานเขียนวันนี้ 864222/10052024/10:29AM/วันที่ 12 ณ ห้วยผึ้ง เหลือเวลา 1,817 วัน เที่ยงคืนกว่าเป็นเวลาที่ผมเข้านอน ทำใจแล้วว่ามีเวลานอนอย่างมาก 6 ชั่วโมง 45 นาที เพราะ ก่อน 7 โมงจะต้องตื่นมาใส่บาตร มีส้มสองผลที่ได้มาจากบ้านลุง ส่วนกล้วยหอมเปลือกดำเรียบร้อยแล้วเลยจัดการกินเองไปตั้งแต่วันก่อน และยังมีในตู้เย็นอีก 2 เดินลงมาจากชั้นสองหยิบผ้าขาวม้าไปอาบน้ำ แล้วใส่กางเกงขาสั้นกับเสื้อคลุมแขนยาว เปิดประตูมองเห็นพระกำลังเดินมาอีกฝั่งหนึ่งคิดว่าจะไปใส่บาตรฝั่งโน้นแต่ก็นึกขึ้นได้ว่ายายลังรอใส่บาตรอยู่ แต่ตอนนั้นเรามองไปไม่เห็นยายสงสัยเดินเข้าไปในบ้าน กำลังจะข้ามถนนไปเลยย้อนกลับมารอใส่พร้อมยายลังดีกว่า ยายลังบอกว่าเอาข้าวเหนียวกับยายใส่ด้วยก็ได้ เราก็บอกว่าไม่เป็นไรๆ มีเท่านี้ก็ใส่เท่านี้แหละ แต่แกไม่เห็นเราหยิบก็เลยพูดซ้ำหลายที เราก็เลยหยิบมานิดหน่อย พระที่มารับบิณฑบาตร เป็นหลานของเจ้าอาวาสคนเก่า ตอนเราบวช ก็บวชวัดนี้แหละ ใส่บาตรเสร็จก็เข้ามาเปิดประตู้ร้านทั้งหมดให้เรียบร้อย เช้านี้มีทำกาแฟให้พี่ซูกับแม่ วันนี้ทำกาแฟ 2 แก้ว ช่วงเช้ากวาดร้านทำความสะอาด นั่งอ่านบทความเพจหมอบิ๊กทบทวน ฟังไลฟ์ย้อนหลังหมอเอก อ่านหนังสือ ตากแดด อัดคลิปทำกาแฟ แต่พูดเรื่องชีวะ วันนี้กะว่าจะมีโอกาสได้คุยกับเจ้าหน้าที่ รพ ซะหน่อย แต่เขาคงติดธุระ ไม่เป็นไร เราทำของเราไปปกติอยู่แล้ว บ่ายสามโมงลงตลาด วันนี้เป็นอีกวันที่ยังไม่มีใครเข้ามาคุย แต่ก็ได้คุยกับแม่ต้อย(ร้านขาหมู) แกมาช้ากว่าเราวันนี้ เห็นแกรีบๆ แกบอกว่าวันนี้ยังไม่ได้กินอะไรเลย กินขนมกินอะไรไป ในระหว่างที่แกจัดของเราก็บอกว่า ต้มไข่ไงแม่ ต้มๆไว้ มีเวลาก็ปอกกิน แต่คำตอบที่ได้มาตลอดๆมักจะเป็นคำว่าไม่มีเวลา แถมถัดมาอีกไม่นานแกก็ไปซื้อข้าวเหนียวสังขยามากินอีก เราบอกแกว่าถ้าจะกินง่ายที่สุดก็ไข่ต้มนะครับ เราจะได้สารอาหาร ถ้ากินแบบนี้จะเหมือนเรา แกพูดขึ้นมาเลยว่า สะสมไปเรื่อยๆ ดูท่าทางแกเข้าใจดีเหมือนกัน ผมเลยไม่พูดอะไรต่อ อ่านหนังสือของตัวเองต่อไป สิ่งที่ผมเข้าใจมันยังคงใช้ได้เสมอ คนที่อยากหายจริงๆหรือเจอความเจ็บปวดหนักๆ เขาถึงจะอยากฟังหรืออยากทำให้ตัวเองหายดี แต่มันก็ไม่ใช่ทั้งหมดหรอกมันมีคนที่อยากดูแลตัวเองแต่ไม่มีข้อมูลที่ถูกต้องอยู๋อีกบางส่วน ระหว่างนั้นภาพของนโยบายการแทรกแทรงสาธารณสุข ระบบเงิน มันทำให้ชีวิตของคนที่ยังอยู่ใน matrix วนลูป น่าสงสาร ยิ่งได้ยินลูกค้าที่มาซื้อขาหมูพูดกับแม่ต้อยเรื่องเบาหวานว่า ดีที่ทางบ้านตัวเองไม่มีใครมีประวัติเบาหวาน เลยไม่น่าห่วง หูได้ยิน แต่ตาผมยังคงสงบนิ่งอยู่กับตัวหนังสือต่อไป มันไม่ยากเลยที่จะค่อยๆประเมิณว่า ความเข้าใจของคนในอำเภอเป็นยังไง แหล่งดาต้าที่ดีก็ต้องมาหาที่ตลาดนี่แหละ สองชั่วโมงผ่านไปเก็บแผงเดินกลับมาร้าน ขากลับแวะคุยกับน้องเฟย์นิดหน่อย ปั่นจักรยานไปบ้านลุงแกติดประตูเสร็จละ วันนี้เลยว่าตะช่วยกันติดโครงฝ้าเพดานด้านหน้าบ้าน จัดการเจาะที่ยึดอันเก่าออก แต่ดอกสว่านเจาะโครงใหม่ไม่ได้ วันนี้เลยยกเลิกการทำงานไป ปั่นจักรยานกลับมาแวะเอาของที่ร้าน ขากลับปั่นผ่านบ้านน้องโบนัสคุณครูที่เชียงดาว แต่เจอน้องสาวคนเล็กยืนอยู่หน้าบ้าน เลยเบรกทันทีปั่นกลับไปคุยด้วย คุยกันว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้แวะมาหาที่ร้าน ก็คุยกันเรื่องสุขภาพนี่ล่ะ ภูมิแพ้ อีกหลายๆอย่าง ก็เลยบอกว่า มาหาได้ ครั้งนี้ไม่มีข้ออ้างเรื่องการอยู่ดึกทำโปรเจค การทำงาน อะไรแล้วนะเพราะตอนนี้น้องกลับมาอยู่บ้านแล้ว น้องเพิ่งจบถาปัตไม่ก็ศิลปศาสตร์นี่ล่ะ ไว้ดูว่าจะทำอะไรได้บ้าง ล่ำลากันปั่นจักรยานเข้าบ้าน เออง่วงแฮะวันนี้ ไม่แปลกหรอก ง่วงตั้งแต่ลงตลาดแล้ว ด้วยการนอนแล้วก็วันนี้ ซัดกล้วยหอมไป 2 กล้วยน้ำว้าที่ข้างบ้านให้มาอีก 3 ทีแรกจะไม่กินอาหารเย็น ไปๆมาๆ ก็กินขาหมูเปล่าๆ ไม่ราดน้ำ นั่งๆสักพัก ไม่ไหวละ 2 ทุ่มกว่า นอน อ่าน้องที่บ้านคำกั้งส่งรูปพ่อนั่งตากแดดมาให้ดูด้วย #siamstr #สุญญไม่ใช่ร้านกาแฟ #slowlife #lowtime #stayhumble #local #thailand #diary #บันทึกพ่อออกมิค #ชุมชนสัมพันธ์

GN 863068/10032024/9:11PM/วันที่ 11 ณ ห้วยผึ้ง เหลือเวลา 1,818 วัน เมื่อคืนนอนที่ร้านหลังจากจัดการเคลียร์ดาต้าบางส่วนในหัวเสร็จ เข้านอนประมาณ ห้าทุ่มกว่าได้ 6.20 เพลงหมอลำผ่านเสียงตามสายกระตุ้นให้เราตื่น แต่พอมองดูเวลาเลยนอนต่ออีกสักพัก นาฬิกาปลุกดัง 7.20 แต่เสียงลำโพงของผู้ใหญ่บ้านดังกว่ามากๆ นั่งเซง เล็กน้อยกับเสียงรบกวนแล้วลงมาอาบน้ำนุ่งผ้าขาวม้าเปิดร้าน (ตอนเปิดร้านก็แวะใส่กางเกงก่อน) https://image.nostr.build/389813c900df9590dc84119ce41266b601028bc87b13150ac796ef2a5d0f8b55.jpgแก้วแรกเป็นกาแฟของพี่ซู กำลังจะเอากาแฟไปส่งยายลังเดินออกมาพอดี แล้วยายก็ถามว่าเมื่อวานไปทำอะไรที่ตลาด ยายเห็นแต่ยายรีบเลยไม่ได้ทัก พูดให้ยายฟังว่าก็ไปอธิบายเรื่องเบาหวานให้คนฟังนี่แหละ การกินการปรับอาหาร ยายลังบอกว่าหรอๆ เมื่อก่อนยายก็เป็นเบาหวานนะแต่ตอนนี้หายแล้ว ยายก็ปรับอาหารเหมือนกัน ไปตรวจไม่เจออะไร หมอก็ไม่เชื่อ หมอบอกว่าต้องกินยานะไม่งั้นจะตาย ยายไม่อยากเถียงเลยนั่งฟังเฉยๆ โหยยยตัวแม่ตัวมัมอยู่ข้างๆบ้านเรานี่เองฮ่าๆ ก็หัวเราะให้กันไป แกบอกว่าดีแล้วๆ คนจะได้ไม่ป่วย แปดโมงกว่าแม่ขับรถมาจอดเพื่อรับกาแฟ แล้วก็แม่ซื้อปิ้งไก่บ้านมาให้สามไม้ ทำโน่นนี่นั่นนิดหน่อย พอดีคาช่าน้องที่หลายๆคนเห็นวันเตรียมงาน TBC ทักมาเขียนความเข้าใจบางส่วนหลังได้ฟัง exit the matrix พิมพ์คุยกันยาวเหมือนกัน แต่คนลักษณะนี้ผมยังไม่สามารถใช้การพิมพ์เพื่อสื่อสารได้ดีนัก แต่ดีหน่อยที่เราได้ใช้เวลาคุยกันก่อนหน้านานพอสมควร สิ่งที่ดีใจคือน้องบอกว่าตัดสินใจมาเบสออนการทำงานที่หัวหิน ถ้ามีงานจริงๆค่อยเข้ากรุง ดีมากค่อยๆปรับปรุงชีวิตตัวเอง คุยสักพักต้องตัดบทก่อนอยากไปทำอะไรอย่างอื่น และกะว่าวันนี้จะตีบวกข้อมูลเรื่องสุขภาพให้ตัวเองเพิ่ม ไปๆมาๆ เปิดคลิปจารย์ตั๋มฟังเฉย กินไก่ไปด้วยจบคลิปพอดี ทำม็อคค่าดื่มด้วยแหละ แล้วก็กล้วยหอมสองลูก จากนั้นก็เข้าไปสื่อสารกับกลุ่ม การทำงาน CO-Rightshift แจ้งสถาณการณ์ขอคำปรึกษา เออมันทำให้รู้ว่า พลังและความมั่นใจของเรามีพอที่จะผลักดันอะไรบางอย่างในห้วยผึ้งสามารถทำได้ แต่ถ้ามีทีมพื้นที่เล็กตรงนี้ยิ่งจะได้รับประโยชน์ที่มากขึ้น ทีมเบื้องหลังตรงนี้ขอบคุณมากๆครับ พี่ตร แวะมาดื่มกาแฟ ก็คุยกันเรื่องที่เมื่อวานผมไปลงตลาดมา พี่หมอแนะนำว่าอาจจะมีอันนั้นอันนี้ตามมา ทั้งการกลั่นแกล้ง แจ้งความ แกก็บอกว่าเดี๋ยวพี่ไปดูให้ว่าเราสื่อสารอะไรออกไปได้บ้างทำคลิป เรื่องการแจ้งความอะไรพวกนี้ไม่ต้องห่วง แล้วก็แจ้งแกเรื่อง คลาส diploma คุยกันจบแกขอตัวไปธุระต่อ จากนั้นก็ทำคลิป tt เทสหน่อยละกัน ทำเท่าที่ทำได้ ขาดไมค์ไวเลสตอนนี้ ค่อยๆทำเป็นซีรี่ไป ถ่ายเสร็จไม่นาน ป้าไหมกับน้านิด ก็แวะมานั่งคุยด้วย คือป้าไหมเป้นมะเร็งเข้าคีโมเสร็จแล้ว น้านิดก็พูดง่ายๆว่า สะสมไขมันมากพอตัว แต่แกก็ไม่ได้มาคุยเรื่องสุขภาพหรอกแกแวะมาดูว่าเราทำอะไร แต่แกก็แซวว่า สงสัยถ้าน้าอยากดูแลสุขภาพต้องมาหามิคกี้นี่ล่ะ ยิ้มแล้วก็ยินดีครับ จะให้ไปหาถึงสารคามก็ได้นะ (สามีแกก็เป็นมะเร็ง คีโมแล้ว) แกจะอุดหนุนเลยบอกว่า หลังบ่ายสองแล้วไม่เป็นไรครับ มีแต่พวกคาเฟอีน เดี๋ยวรบกวนการนอนเปล่าๆ แต่ก็มีโกโก้แหละ(ไม่อยากให้แกกินฮ่าๆ) เลยบอกว่า พรุ่งนี้มาใหม่นะครับ เดี๋ยวทำกาแฟให้ดื่ม ก่อนเที่ยง มีเวลาก่อนบ่ายสามเลยนั่งตากแดดนั่งอ่านหนังสืออยู่หน้าร้าน ยายนวยเดินผ่านมาพอดีเลยเดินไปให้แกเกาะแขนเดินไปส่งแกกลับบ้าน ยายนวยก็เป็นอีกคนที่เราคอยให้คำแนะนำเรื่องการกิน ทำบ้างไม่ทำบ้าง แต่แกไม่เคยโกหกนะ บอกว่าไม่ได้ทำก็คือไม่ทำ เราไม่ได้ซีเรียสมาก การที่ได้อยู่ให้คนมีอายุพูดคุยด้วยนี่ก็มีความสุขแล้ว เดินกลับมาถึงร้านลุงสมศรีโทรมาบอกว่าช่วยมาทำประตูหน่อยเปลี่ยนใหม่ เลยบอกแกว่า ห้าโมงเย็นนะขอลงตลาดก่อน บ่ายสามปิดร้านเดินไปตลาด นั่งที่เดิม แต่วันนี้ไปเร็วเลยมีโอกาสได้พูดให้แม่ต้อยฟัง(ร้านขาหมู) แกยังเข้าใจว่าเราขายยาอะไรบางอย่าง เลยบอกแกว่าไม่ครับไม่ต้องกินยา งั้นลองทำแบบนี้ๆดูนะครับ สามคาบก่อนก็ได้ พอฟังจบแกก็เออ เข้าใจง่ายดี น่าจะลองทำได้ ไม่ได้กระทบกับการหาตังของแก สักพักพี่ตั้มเป็นเพื่อนของพี่สาวก็มาซื้อขาหมู แล้วก็ยืนคุยกับเรา แกบอกว่าอยากลด นน นะ เราเลยแนะนำว่ากินอาหารแบบไหนให้แกฟัง ก็ไว้คอยดูต่อไป แกมีเมียเป็น พยบ แหละ ถ้าสามีทำได้น่าจะมีอะไรเปลี่ยนความเข้าใจเขาได้บ้าง แม่ต้อยฟังที่เราคุยกับพี่ตั้มแล้วบอกว่า เสียดายไม่มีคนมาฟัง พูดดีขนาดนี้ เลยยิ้มให้แกแล้วก็พูดว่าไม่เป็นไรครับ ค่อยๆทำไป เพราะเอาเข้าจริงๆแล้ว การไปนั่งอยู่ตรงนั้น ผมไปเพื่อให้คนรู้จักในพื้นที่เห็นผมก่อน คนที่รู้ว่าเราเป็นใคร ลูกใคร เท่านี้แหละครับคือเป้าหมายช่วงแรกในการลงตลาด พี่สาวเดินมาทักถามว่าวันนี้มีใครมาคุยด้วยมั้ย เลยฝากนางถ่ายรูปให้ ใกล้ห้าโมงเย็นแล้ว บอกลาแม่ต้อย แกบอกว่าพรุ่งนี้มาอีกนะ ผมเลยถามว่าร้านขายเลขเค้าจะมาตั้งมั้ยครับ พี่ร้านขนมไข่เต่าตรงข้ามแกก็นับวันให้ว่า ยังไม่มาขอบคุณมากครับ^^ ก่อนกลับเดินไปหาน้าแพรวร้านส้มตำ แกถามว่ามาทำอะไร เลยยกกระดานให้แกดู คุยเรื่องเบาหวานสุขภาพ ไขมันความดันอะไรพวกนี้แหละ แล้วก็บอกว่า พ่อก็เป็นไงตอนนี้ดีขึ้นแล้ว น้าแพรวถามต่อว่าทำยังไง มาพูดให้ฟังหน่อยเดี๋ยวพรุ่งนี้ชวนน้าร้านข้างๆกันฟัง เอาจริงๆ ช่วงนี้ผมอยากนั่งอยู่กับที่ก่อนยังไม่ค่อยอยากจะเดินไปหาใครเท่าไหร่ เพราะมันจะเหมือนเราขายตรง ขายยา ขายอาหารเสริมมากกว่า ไว้รอสักหน่อยดีกว่า เราเข้าใจแม่ค้าพ่อค้าในตลาดดีว่าไม่สามารถออกจากแผงมานั่งฟังเราได้ รอกันหน่อยนะครับ เดินกลับมาแวะร้านเภสัชแปปนึงพี่แป้งยังไม่มา ก็เลยเดินกลับร้าน แวะทักทายเจ้าเฟย์นิดหน่อยน้องคนที่เมื่อวานผมบอกว่าถ้าน้องทักมาเดี๋ยวผมปิดร้านไปอธิบายให้ฟัง แต่วันนี้น้องไม่ว่าง กลับมาปั่นจักรยานไปบ้านลุง ช่วยขันน็อต ยกประตูติดตั้งได้ 1 บานยังไม่เสร็จดี แต่ลุงคงเหนื่อยแล้วแหละ ระหว่างนั้นลุงถามว่าไปทำอะไรที่ตลาดเลยเล่าให้ลุงฟัง แกถามว่าทำให้หายเจ็บเข่าได้มั้ย ไม่รู้สิอาจจะไม่หายก็ได้แต่ดีขึ้นแน่นอน พูดเรื่องข้อความให้แกฟังแกเลยบอกว่างั้น ใช้คำว่า "ธรรมชาติบำบัด"  ลุงบอกเดี๋ยวลุงไปนั่งถามนั่งฟังให้ เผื่อคนเขาจะสนใจ แต่เอาจริงๆ อยากให้แกลองปฏิบัติดูก่อน สักเดือน มันจะได้เข้าใจตรงกัน https://image.nostr.build/572abdcd94588a871f07dce8551a16a6f623b5b43ab7d953e88c0f2f45681efc.jpgหกโมงกว่าปั่นจักรยานกลับลงมาร้าน นั่งสักพักเลยคิดได้ว่า ถ้าอยู่ร้านคงไม่ได้อะไร ไปหาพี่แป้งร้านเภสัชดีกว่า ไปคุยเรื่อง รร เบาหวาน และเรื่องอื่นๆ พูดกับแกถึงกระทั่งว่า ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพี่มีความเข้าใจยังไงกับวิธีแบบนี้ ดีที่แกบอกว่าพี่เปิดกว้าง แล้วก็ไม่ได้ยึดติดกับสิ่งที่เรียนมา สิ่งที่มิคกำลังทำหรืออยากทำ ไม่ใช่ว่า รพ ไม่ทำ แต่ด้วยข้อจำกัดหลายๆอย่าง ทำให้มันผลักดันแบบเต็มตัวไม่ได้ งั้นโอเครลงล็อคนะครับ มีอะไรให้ผมช่วยก็บอก แต่เราต้องทำความเข้าใจกันก่อนคนที่ทำงานกับผมแนวทางความเข้าใจตรงกันมั้ย สสจ กาฬสินธุ์ ขยับเรื่อง รร เบาหวาน ไปดูงานที่ รรเบาหวานพิมาย ผมเลยบอกกับแกว่าแกนหลักน่าจะทำความเข้าใจกันไม่ยากครับ อาจจะมีบางเรื่องที่ต้องจูนกัน แกเลยบอกว่าพรุ่งนี้ร้านเปิดมั้ย เดี๋ยวกลับจากตรวจโรงน้ำจะชวนโภชนากร ไปกินกาแฟ ใช้เวลาคุยกันหลายๆเรื่อง 2 ชั่วโมงครึ่ง ดูเวลาแล้ว ขอตัวกลับนะครับเจอกันพรุ่งนี้ พี่แป้งบอกพนตื่นมาใส่บาตรด้วยนะ ได้ครับจะพยายาม #siamstr #สุญญไม่ใช่ร้านกาแฟ #slowlife #lowtime #stayhumble #local #thailand #diary #บันทึกพ่อออกมิค #ชุมชนสัมพันธ์

GN 863816/10022024/8:04PM/วันที่ 10 ณ ห้วยผึ้ง เหลือเวลา 1,819 วัน เสียงนาฬิกาปลุกดังราวๆ ตี 4.25 นาที พร้อมกับเสียงฝนห่าใหญ่ เป็นเพราะผมนอนตั้งแต่ 2 ทุ่ม เวลาตีสี่จึงครบแปดชั่วโมงพอดี ด้วยบรรยากาศนอนต่อละกันว่าจะลุกขึ้นมาทำอะไรสักหน่อย ตั้งปลุกไปอีกที ตี 5.20 คราวนี้ตื่นจริงนั่งทำอะไรเล็กๆน้อยๆ วันนี้มีนัดพายายพูลไปลงวัดประจำอำเภอ ด้วยความที่ฝนเพิ่งหยุดบวกกับอากาศที่เย็นกว่าหลายวันที่ผ่านมา ความคิดปลายฝนต้นหนาวลอยมาพร้อมกับอาการสั่นของกล้ามเนื้อขณะขับมอไซต์ ผมใส่เสื้อคลุมไปด้วยแหละไม่งั้นสั่นกว่านี้ หกโมงกว่าพายายพูลไปถึงวัด แกเดินไม่ได้เพราะกระดูกทับเส้นประสาท ทำให้ต้องนั่งรถเข็นเวลาจะออกไปไหน วันพระใหญ่ปกติลูกสาวแกจะพาไป แต่วันนี้ลูกสาวแกไม่ค่อยสบายเลยโทรมาไหว้วานให้เป็นหน้าที่เรา พายายลงศาลาวัดเรียบร้อยผมเลือกเดินไปนั่งหลังสุด และหยิบมือถือขึ้นมาอ่าน e-book ไปพลางๆ จนเวลาประมาณ 8 กว่าก็เสร็จ พายายกลับบ้านและลงมาเปิดร้านตามปกติ ส่วนแม่ก็อดดื่มกาแฟไปตามระเบียบเพราะกลับมาทำกาแฟให้แม่ไม่ทัน มีพี่ซูได้ดื่มตอนเช้าตามปกติ พอไม่มีคนมาดื่มกาแฟ ก็เลยใช้เวลาโน้ตบันทึกของเมื่อวาน ใช้เวลา เยอะเหมือนกันแฮะ จากนั้นก็ทำกาแฟดื่มเอง พร้อมกับอ่านหนังสือไปด้วย เสียงจากดิสคอสห้อง   หลังจากที่ GM ในห้องตอนเช้าของ CO-Rightshift แล้ว วันนี้เสียงเด้งเป็นระยะๆ เลยแวะเข้าไปดูนิดหน่อย โหวววววใยเต็มไปหมด ได้แต่ให้กำลังใจพี่ๆทุกคนที่อยู่ในนั้น "สู้ๆนะครับ" สักประมาณเวลาเดิมพี่ ตร แวะมาดื่มดริปเย็นแล้วก็เล่าเรื่องที่ไปกินข้าวกับ นายอำเภอ นายกเทศบาลคนใหม่ พูดถึงว่าแกจะทำนโยบายนั่นนี่ ได้แต่บอกแกไปว่า รอดูกันไปครับสักวันนายกใหม่แกคงมานั่งบ่นที่ร้านผม ให้แกได้ลองทำงานก่อน นั่งใช้เวลาไปกับการอ่านหนังสือซะส่วนใหญ่ แล้วก็วันนี้คิดว่าจะไปตั้งโต๊ะให้คำปรึกษาเรื่องสุขภาพที่ตลาด ปิดร้าน 4 โมงเย็นลงตลาดป้าๆน้าๆเห็นแล้วนึกว่าจะมาขายของ ฮ่าๆ แต่ก็บอกว่ามาหาคนคุย เขาเลยชี้ไปที่แผงล็อตเตอร์รี่ที่ว่างพอดี หยิบหนังสือไปอ่านด้วย แม่ค้าร้านขาหมูข้างๆ แกก็เป็นเบาหวานได้ 5 ปีละ แกบอกว่าไม่อยากกินยาแต่ไม่มีเวลาฟังเราเลย แกยุ่งมากๆ จริงๆ แกเป็นแม่ของเพื่อนสมัยประถมเราเองแหละ ได้แต่บอกไม่เป็นไรครับเดี๋ยวพรุ่งนี้มาใหม่ ่ผ่านไปสักพักลุงคนหนึ่งเดินผ่านมาอ่านแล้วเออน่าสนใจดี ไม่ต้องใช้ยา แม่ต้อย(ขายขาหมู) เลยชวนให้แกถามเราเพราะแม่ก็ก็อยากฟัง เราก็เลยถามลุงว่าเป็นเบาหวานหรอครับ กินยาอยู่รึเปล่า แกบอกไม่ได้กิน ฉีดเอา เราก็เอ๊ะถามต่อว่า เป็นเบาหวานชนิดที่หนึ่งหรอครับ ลุงบอกว่าป่าวผมไม่อยากกินยาหมอเลยให้ฉีดเอา ก็เลยเริ่มอธิบายว่ามันเป็นเรื่องของอาหารและพฤติกรรม ส่วนแกก็รับฟังแปปๆและตอบกลับทันทีว่าทำไม่ได้ๆ ก็อืมมม คนมันไม่ได้อยากฟังอยากแก้ไขจริงๆ ก็ปล่อยเขาไป นั่งๆอ่านหนังสือไปเรื่อยๆ หลานของลุงสมศีมาพร้อมกับแม่(เป็นเภสัชรพอำเภอนี่แหละ) ด้วยความที่รู้จักกันแกเลยถามว่าทำไมถึงเน้นไปที่การสื่อสารแบบตัวต่อตัว สนใจบรรยายให้หลายๆคนฟังมั้ย แล้วทำไมถึงสนใจเรื่องนี้ ก็อธิบายแกไปว่า คนที่อยากหายหรือเจอความทุกข์จริงๆนั่นแหละเขาถึงจะฟัง เราไปจับคนมาฟัง เขาก็ไม่สนใจหรอก ผมเริ่มสนใจเรื่องนี้เพราะคนในครอบครัว พอมันเห็นผลก็อยากช่วยคนอื่นๆในชุมชนต่อ พี่เภสัชแกก็พูดถึงโรงเรียนเบาหวาน เท่าที่ทำมา(ไม่รู้นานยังนะ) ได้คีย์แมนมา 1 คน ไม่ได้คุยกันยาวแกก็ขอตัวไปละ แล้วก็บอกทำงานไม่กดดันดีจัง ในส่วนของราชการคงมีอะไรหลายเรื่องแหละ 2 ชั่วโมงผ่านไป น้าอ้วนที่ขายลาบชวนกลับบ้านเพราะแกขายหมดแล้ว ดูเวลา 2 ชั่วโมงพอดี กลับๆ แล้วก็บอกแม่ต้อยว่า ไม่ว่างวันนี้ไม่เป็นไรครับเจอกันวันหลัง เก็บของเดินมาคุยกับน้าอ้วนว่า ถึงเวลาของน้ารึยัง ฮ่าๆ แกได้แต่หัวเราะ ขากลับแวะคุยกับน้องเฟย์ที่แฟนแวะมาซื้อม็อคค่าเย็นให้เมื่อวาน ปัญหาของน้องเยอะจริงๆ สุขภาพด้วย การทำงานด้วย มันคือคนที่ต้องทำงานจนไม่มีโอกาสได้พักผ่อน แถมมองภาพชีวิตตัวเองแค่ 40-50 ทีแรกจะอธิบายเรื่องการกินให้น้องเพราะติดไว้ตั้งแต่ก่อนไป กทม แต่พอน้องเริ่มพูด เราก็เงียบรับหน้าที่เป็นผู้ฟังที่ดี ก่อนที่น้องจะไปกินข้าวเย็นก็เลยบอกว่า ไม่ต้องห่วงนะ ทั้งสุขภาพละเรื่องเงินพี่มีข้อมูลให้แกทั้งสองอย่าง ไว้พรุ่งนี้ถ้าว่างทักมาเดี๋ยวพี่ปิดร้านมานั่งคุยด้วย ระหว่างนั้นก็โพสต์ลงเฟสบุ๊คส่วนตัว สงสัยขายหวยจะรุ่งกว่า บางคนอาจจะได้เห็นพร้อมกับรูป จังหวะพอดีมากๆที่ผม เดินกลับมาถึงร้านแล้วพี่หมอเอกโทรมาหาทางดิสคอส (ปกติผมจะไม่มีเน็ต) เตือนสติถึงสิ่งที่โพสต์ลงไปว่ามันจะส่งผลกระทบยังไงกับเราบ้าง แล้วก็พี่ตาลก็คุยด้วย ขอบคุณพี่ๆทั้งสองมากๆครับ ผมมั่นใจกับการที่เป็นคนที่โตมาในพื้นที่แห่งนี้ และไม่ได้คิดให้รอบคอบว่ากำลังทำตัวเป็นสายล่อฟ้า เพราะระบบเฟี๊ยสๆ คนเฟี๊ยสๆ มันสามารถทำอะไรเราได้มากกว่าที่คิด (เกลียดระบบนี้จัง) แล้วพี่ตาลกับพี่หมอก็ให้แนวทางมาเยอะเลย "ทำตัวเองให้ใหญ่ และมีร่มคุ้มกันที่มากพอ" ผมลบโพสต์นั้นทันทีและเปลี่ยนข้อความบางส่วนในเพจเพื่อลงใหม่ ทักไปบอกน้องที่เพิ่งไปคุยเรื่องสุขภาพให้พ่อน้องฟัง น้องถึงกับงง และเสียดายว่า ข้อมูลที่เป็นประโยชน์ต่อคนในชุมชน แล้วก็ช่วยลดจำนวนผู้ป่วยได้ น้องมันอยู่กรมควบคุมโรค แต่ไม่ได้อธิบายต่อมาก เรื่องราวบางส่วนของวันนี้หมดแล้วครับ ยังไม่อีกเยอะเลยที่อยากจะเล่า อยากจะบันทึกไว้ #siamstr #สุญญไม่ใช่ร้านกาแฟ #slowlife #lowtime #stayhumble #local #thailand #diary #บันทึกพ่อออกมิค