อ่านแล้วนึกถึงตัวเองตอนเด็กๆ พ่อแม่ให้เรียนนู่นนี่ที่อยากเรียน แต่ขอเรียนติวเพื่อสอบแอดมิชชั่น ไม่ยอม เราต้องเอาเงินที่เก็บเองไปจ่ายเรียน ตามเพื่อนๆ เพราะกลัวสอบไม่ติด สุดท้ายอีเพื่อนชวนไปเล่นเกมตู้ โดดเรียนตั้งแต่เข้าเรียนครั้งที่ 3 และไม่เคยกลับเข้าไปเรียนอีกเลย 555+ ตอนนั้นได้เข้าใจตัวเองเลยพอได้ใช้เงินตัวเองไปสมัครเรียนแล้ว เจือกไม่ยอมเรียน กลับมาเรื่องที่พ่อแม่พาไปเรียน ดนตรี ศิลปะ ตามแบบที่เขาชอบและเห็นดีเห็นงามถ้าเราจะเรียน สุดท้ายโตมาก็ไม่ได้ทำอาชีพด้านนี้อยู่ดีครับ เพราะต้องกลับมาทำธุรกิจที่บ้านต่อ แต่ก็เป็นพื้นฐานที่ดี ทำให้ผมชอบฟังเพลง ชอบศิลปะ หลายสิ่งหลายอย่างที่พ่อแม่ทำให้มันส่งผลให้เราจริงๆ แต่กว่าผมจะรู้ตัวก็แก่สะแล้วเพิ่งจะนึกได้ว่า ที่เราเป็นแบบนี้เพราะพ่อแม่เราพาเราไปเรียนนะ ได้มีโอกาสไปนู่นไปนี่นะ ถือว่าเป็นความโชคดีของชีวิต แต่จะโชคดีกว่ามากถ้าตอนนั้นตั้งใจเรียน ตั้งใจตอบตัวเองว่าเราชอบทางไหน ด้วยความที่เป็นเด็กอะเนาะ กว่าจะเข้าใจคุณค่าอะไรบางทีมันก็ติดเล่น ติดความไร้สาระ ขอบคุณพี่ปั้มที่่แชร์เรื่องให้ได้อ่านตลอดครับ มันทำให้ได้คิดทบทวนตัวเองเหมือนกัน