500 Days of Summer คือตัวอย่างคลาสสิกเหนือกาลเวลาโคตร ๆ ถึงการทำความเข้าใจไดนามิกของ sexual marketplace ซึ่งผมไม่แปลกใจเลยที่สังคมภายใต้ 4th และ 5th wave feminism จะอวยตัวละครซัมเมอร์และแขวนป้ายให้ทอมว่าเป็นผู้ร้ายที่น่ารังเกียจ ทั้งที่ความจริงแล้วทั้งคู่ต่างมีข้อบกพร่องที่เป็น red flags สำคัญที่พร้อมนำหายนะมาสู่ความสัมพันธ์ได้ไม่ช้าก็เร็ว ซัมเมอร์นั้นค่อนข้างตรงกับผู้หญิงโดยทั่วไปในสังคมสมัยใหม่ คือนอกจากรูปร่างหน้าตามีแรงดึงดูดทางเพศแล้ว เธอแม่งโคตรน่าเบื่อ เธอไม่ได้มีเป้าหมายอะไรสลักสำคัญในชีวิต และเธอไม่ต้องการ serious relationship กับใคร แต่ก็ยังอยากมีปฏิสัมพันธ์ใกล้ชิดและมีเซ็กส์กับทอมอย่างสม่ำเสมอ (situationship + hookup culture through and through) ในขณะที่ทอมนั้นฉายภาพชัดของผู้ชายที่โคตรบลูพิล ไร้มาตรฐานและจุดยืนที่ชัดเจนว่าต้องการอะไรในชีวิตคู่ เขาหลงกับรูปลักษณ์ภายนอกของซัมเมอร์ และพร้อมจะเปลี่ยนพฤติกรรมตัวเองไปเรื่อย ๆ เพื่อเอาใจเธอไม่หยุดหย่อน ทั้งที่คุณค่าเดียวที่เธอจะมีมอบให้เขาได้คือเซ็กส์ มิใช่ความรักหรือความเคารพ จริง ๆ ประเด็นการศึกษาหนังเรื่องนี้เพื่อเรียนรู้การ set frames and standards สำหรับชีวิตคู่ถือว่าเป็นยัติที่ผมเองก็อยากเปิด #สภายาแดง EP ใหม่ แต่มันต้องรบกวนเวลาสมาชิกสภาฯ ไปดูหนังอีก ซึ่งโคตรเกรงใจตั้งแต่เรื่องบาร์บี้ละ (แต่หนังเรื่องนี้ดีกว่าบาร์บี้เยอะครับ ดูแล้วไม่อีหยังวะแน่นอน) เอางี้ละกันครับ ขอถามไอเดียชาว #siamstr คร่าว ๆ ดีกว่าว่าสนใจประเด็นไหนของ redpill เผื่อจะได้เอาไปถกกับทีมงานดูครับ🫂