Importance of UNplugging yourself and seek solitutde in nature. There's two wolves in me: -I'm taking radical responsibility for everything, blaming myself for eating too much cake because a know I won't get up for early run and becquse of that I can ruin my whole next month and God knows what else... -it's literally that f***ked up world and nothing is my fault. I did what I could. Few weeks ago in the area where I'm living now, for half of day electricity shut down. No tv, no fridges and of course no WiFi etc. I swear it was like someone would take some stones of my shoulders. And one hour later: I've heard neighbours talking... you know...they started being together again, they formed (how quickly) some sort of small community... Which makes sense Maybe you remember from childhood (when it happened much more often) when electricity shut down and you suddenly lights up candle, started to play some board games close to candles (for visibility of course) and in general talk to your "hated-one-second-ago" siblings... June is men's health awareness month and sometimes, taking under consideration we are flooded with 5G towers and God knows what else, maybe all of it, is literally not your fault. Screw that forever-improvement way of thinking, maybe we just need to screw all of that and start to grow our own vegetables far from cities and civilization (idea not so new, but worth repeating) Chopping wood can be more healthy than super carrer in new prosperous startup. Anyway, congrats if you created the whole brand around you being the first wolf, but today I'm advocating for the second one and I'm just going to pick-up fresh herbs from the wood and that's my highest potential realised. Thank you. Have a great day!

Here's my sketch of not yet polished little essay-confession on the topic of: #DETACHMENT and #THERAPY. called: "Detachment is hell of the work" Don't read it, it's not light, nor funny. But what you can do, please send it who might need it. Thank you. " Seeing your parent as separate human being is the most difficult task anyone can do, especially children from abusive families where these relationships are much more complicated.  It's amazing to me how many people would not only support but defend their abusive parent. But I was the same.  It can be all wrapped up as loyalty.  We want to be good people and in fact most people are, you are the good kids: your parents raised you and you have decent amount of gratefulness.   When one person start to see their parents in more neutral way, more detached way, seeing parents almost as a strangers- it almost feels like betrayal. As if we're owning them something for the rest of their life.  It's not true.  At some point you can go freely, contact your parents less, not inform them about everything etc.  But when it comes to the perception shift in the way one see their parent: it's huge challenge.  You can be around them and when your feelings start to change and you start to see them as separate, different than you adult with their own dreams, hopes, knowing them very well and feel and seeing them in different way - that it's almost as betrayal or as if someone done something wrong.  But you're doing great. This is actually very great and courageous.  Suddenly you can feel or you're capable to articulate: "This was a woman/man who raised me". The sentence that can feel awkward for some, and revolutionary for others. And I can imagine for other almost offensive: "No, it wasn't JUST woman, she was my mom." OK, ok, I get it, really. I understand it to the core.  I know few people like that. I know myself. I remember myself- I was the same.  During my own therapy one of the most repeated "topic" was my mom. "I can't leave her" I repeated and I hadn't been in house for years! I moved out after high school straight up to uni. But in my head? It took years to detached.  It can mean you would feel tremendously alone.  Or again: as some form of betrayal - at least that's how I felt.  The emotional roller coaster is out of this world.  It's difficult.  We have strong bonds that can't just simply be described or even explained. It's really energetic cord, we are "made" of our mothers, they carried us, gave us life. It's not that easy to break the cord abd stand nearby. Close, but nearby, separate, detached-it's really a process.  It feels as if you would cut your own part off.  I mean it can feel as if you would die but nothing happens.  What's fascinating is that in the moment of even trying to cut the cord, your mom can suddenly call you up, show up, suddenly be closer.  Moms feels it. It's that strong. Mom's intuition is very strong.  But because it's strong it doesn't mean it's good.  It can be very damaging relationship.  And even when the relationship with your mom wasn't good, it still difficult. She loves you and have done everything she could to raise you. Most people from not-so- healthy- families don't want to even try. Further more - they will defend their parents as if they protect their lives. You can assess yourself. But be honest, don't lie to yourself. Ok, little confession here: During my therapy my therapist had been seeing my attachment, and often asked me if I'm sure that my mom was so "innocent" (as if free from guilt) and I couldn't answer, I couldn't see otherwise.  You see, we as a humans we really have difficult time to see the truth. It can hurt as hell.  And later on I even started to blame my therapist for even suggesting it. But then I thought: no, she is good therapist, she had more than 22 years of experience, she met more people like me and even worse (I'm sorry :)) I mean real addicts, I've never been addicted) so for sure she see something I can't see... She saw it. Straight up. ... Detachment is hell of the work.  But it can be easier today.  ... ... ... HOW IT CAN BE EASIER?  The thing is we live in times where the gap, the entire hole caused by removing the cord can be easier to fill in, easier than ever before. The grief can be easier to stopped while living in more open society, where travelling is easier, where we have many great older woman on social media.  CDN...

Also as for me #nostr is my sketchbook... For few people ... You can review it before anyone else (yeah, I know :) because I doubt many people check what's going on here 😁 #nostr #nostrwriting #journal

While X is just a centrally controlled one man's (Elon's obviously) group chat, #Nostr is few people (developers) decentralized group chat. 😁 Developers > Elon. #bitcoin #developers #nostr #primal #amethyst

Super cool, thank you @₽sy𝑓er 🧡 View quoted note →

First painting of "Beyond the frame" is still available! Thank you @₽sy𝑓er @CYPHERMUNK HOUSE | LONDON View quoted note →

BitcoinFilmFest'26 very soon! The best cultural event in this part of Europe and in Poland 🇵🇱 Who's going to be there? 👀😎 #bitcoinfilmfest @bitcoinfilmfest

When it comes to Archetyoes an ld especially King/Shadow King. Comparisons can be tempting. Judging too. But in real life, it's much more complicated and can't be judged that easily. If you'd like to judge any other man on whether he has a strong or weak King (you may think of status of some sort) you may miss. For example: I would say, sure, most addicts have a strong Shadow King. But how do you know if the person who's addicted and still manages to go and work for his kids 5 or 6 days a week doesn't have a strong king? Maybe that's the strong, real king in him telling him he has to do what he has to do and deciding this is the best he can do. He didn't run away from his kids, he's trying to hold his family together. His version of kingship - still as an addict, let's say -is to be a better man than his own father, who was completely on the shadow side. You never know. The best thing is to judge yourself in all honesty. And even that is not easy. Anyway... This is just a tool that I hope may help clarify some things. Part III and IV of that archetypes, based on Disney movies soon... Thanks for watching 🤴😇 #archetypes #carljung #Disney

O hello @CYPHERMUNK HOUSE | LONDON I love you 🤩🧡 View quoted note →

Emiraty Arabskie wprowadzają naukę o bitcoinie do szkół właśnie. W El Salvadorze też nauka bitcoina jest już w szkołach. A co w Europie? 🙂 #bitcoin #systemszkolnictwa

🇵🇱 Na temat edukacji: Edukacja w szkole powinna przygotowywać do praktycznego życia. Tutaj na przykład propozycja zajęć: Przedmiot "Praktyczna Przedsiębiorczość". 4 klasy w Lyceum, trzydzieścioro uczniów. Codzienne każdy ma za zadanie przedstawić jakiś pomysł, projekt który przyniesie pieniądze po szkole. To może być piekarnia, fotografowanie ślubów, sklepik z kwiatkami, projekt apki AI, zbieranie danych. Przychodzi taki delikwent i pomysł jest omawiany - za i przeciw, czemu ma szansę działać, szybka analiza SWOT, bah bah, pod który numer podatkowy by się projekcik (jako firmę) zapisało itd.itp. Masa praktyki, "udawanie firmy", Firma Demo. Ale teraz UWAGA: Za miesiąc kolejka się powtarza. Przychodzi kolej na tego samego delikwenta. I teraz taki uczeń ma do wyboru: Albo kontynuować swój projekt, dodać jakąś analizę, przedstawić, nie wiem... fasadę uroczej małej piekarni albo logo apki, cokolwiek... Albo Omówić inny pomysł. Do celów ogólnoklasowej burzy mózgów. Jest spora szansa, że jakiś % uczniów po skończeniu szkoły już wyszłoby z gotowym planem, albo nawet zaczęło by po drodze dany projekt realizować (bo po co, co miesiąc o tym gadać? To już za dużo, już po 2 latach z pomocą rodziców, a może klasy jeden czy drugi projekt by ruszył.) Tak, od tego miało być teoretycznie "Technikum", tylko, że z technikum zrobili szkołę dla mniej inteligentnych (niesłusznie) a z Liceum sztucznych Inteligentów (też niesłusznie). I najczęściej po latach nauki człowiek wychodził z ręką w nocniku... Jak człowiek sobie zda sprawę jaką szkoła dosłownie wyrządza krzywdę to jest szok... (Proszę niech nauczyciele nie biorą tego do siebie, też chciałam kiedyś zostać nauczycielką, ale trzeba swoje ego schować głęboko w kieszeń. Chyba każdy chce jak najlepiej dla dzieciaków, system szkolnictwa jest tak przestarzały, że to się nie mieści w głowie, wygląda tak jak ponad 100 lat temu i w dobie AI już prawie nie ma racji bytu, zmiany są niezbędne. Coraz częściej mówi się o nauczaniu domowym, ale to kwestia na inny temat). #school #educationsystem #szkoła #nauczaniedomowe

Just posted example of a King archetype, example based on Disney movie "Lion King". Disney is oversimplified in that regards, but it's also a good way to show the basics. Anywa I love archetypes and these stuff... we all carrying more or less every archetypes possible. One of the component to personal development can be properly managing these archetypes. #carljung #Disney #archetypes

Trochę własnej historii, a trochę rozkmin. Temat: skupienie i cele. Czasem jest tak, że szatan wie, że gdyby cię atakował dosłownie to byś się bronił, każdy by się bronił, reagował prawdopodobnie bardziej agresywnie. Dosłowny atak łatwiej jest odbić. Ale najczęściej nie tak to działa. Najczęściej po latach posuchy jeśli chodzi o kontakty międzyludzkie i relacje damsko-męskie szatan wysyła nam kogoś "idealnego". "Idealnych" ludzi. Albo poczucie "przynależności". Albo "akceptacji" itp. I w ten sposób nas rozbraja. U mnie tak było przed covidem: byłam po terapii dda, poszłam na uniwerek w Anglii, w końcu założyłam swoją małą firmę, czułam że zaczęłam wszystko ogarniać, w końcu szło po mojej myśli, wszystko tak jak ja chcę, wszystko do przodu: praca- jest, nowe studia- są, nowy super projekt- jest, robi się. Na co dzień dalej normalnie pracowałam w jakimś, w sumie, średnim miejscu, ale wracałam, ogarniałam firmę, stronę, kredyty, pisałam maile. I z perspektywy czasu i z dystansu to myślę, że nawet to wyszło, tzn. był potencjał. Czy to był pomysł na mln dolarów? Na pewno nie, ale może mogłabym się utrzymać plus byłabym bardzo zadowolona czyli sukces. Prawie wyszło, bo akurat spotkałam super ludzi (uwaga, bardzo ważna uwaga: ja ich dalej lubię, nie o to chodzi...) wdałam się w związek powiedzmy romantyczny i dołączyłam do ich "sieci", a swoją firmę zostawiłam. Oczywiście z czasem... nie od razu 😁 I znowu - to nie wina tych ludzi, oni są świetni (robią dużo dobrego dla innych, naprawdę), ale jest dużo świetnych ludzi na planecie Ziemia, trzeba było się skupić. Ludzie są ważni, cały ten "networking" jest ważny, współpraca z super ludźmi, tak, oczywiście, ale jednak najważniejsze jest to, gdzie idzie nasza uwaga. To prawda, to co się mówi: tam gdzie idzie twoja uwaga, tam idzie energia ("where attention goes, energy flows" czy jakoś tak) Często mówi się, że szatan to tak naprawdę piękny z zewnątrz anioł. I coś w tym jest: teraz widzę, że gdzieś tam wtedy stał taki piekny "aniol", uśmiechał się do mnie (pięknie, a jak) i myślał sobie- "i co, nie udało ci się" :)))... jest spokojny, na pozór nie ma w nim złości, ale jest satysfakcja - czyjś mały świat legł właśnie w gruzach. A ja też tak patrzę się teraz na to wszystko, na niego i myślę: "o ty gnoju, złapales mnie...😁". Dałam się złapać. Bylo wygodnie, fajnie a moje marzenie poszlo gdzieś..... Zresztą już przestałam się winić, bo po prostu nie wiedziałam. Jeśli nie urodziłeś się w rodzinie przedsiębiorców, albo trochę bogatszych ludzi to nie wiesz jak to działa, jak świat jest zbudowany i ja też nie wiedziałam. W miłości trzeba jednak być ostrożnym. Może rozbroić i tak naprawdę wielu rozbraja. (Oczywiście, to zależy też "jaka" miłość. Są tak silne małżeństwa, takie które mają jeden cel i potrafią tak działać razem, pracować jak zespół, że nic ich nie powstrzyma... ale to zdecydowanie rzadziej). Myślę, że jeśli coś robisz, trzeba autentycznie robić audyt swojego życia raz na miesiąc, zawsze w porę zauważać i zadać sobie pytanie: czy dana osoba, grupa, czy społeczność, wspiera to co robię, czy powoli mnie odwraca mnie od czegoś ważnego, od tego czemu chcę się poświęcić, od mojego celu numer jeden? No trudno. Cele I osiągnięcia to faktycznie "gra umysłowa" ("Business is mental games", nie pamiętam kto to powiedział, chyba Tony Robbins. A Wam wszystkim życzę powodzenia. Trzymam kciuki za wszystkie wasze projekty, żeby zacząć, utrzymać, być zdeterminowanym, skupionym i umieć doprowadzać do końca.

I love to listen Jim Rohn at 6:30 Monday morning, it's like mental masturbation- oh yes, I feel so good, I won't do anything about it, but at least I know how to press play button at some random YT clips... My week will be extraordinary. (words>action) 😁 #motivation

All of these Vanity stuff is tricky because: Where's the line between sin and maximising your potential, sharing it with people, adding value? Anarchists response of like: "line is where you hurt other people is not enough" in that case... So you hurt yourself by being too much? I don't think so... Is lowkey humble epic writer homer or batman type, really our the top of achievement when it comes to ideal personality type? ...

It's really cool episode and the song - superb! 🙂 View quoted note →

Also yesterday I watched "Perfect Blue" that Anime from 1997 and I would say it's not about any psychological distortion or being in industry or weird people around, no... it's also about same thing...Vanity.

Just watched "The Devil’s Advocate" again, and after my ovary surgery, the line “they took my ovaries” just hits different... Still, I don’t know what I did, because I’m neither famous nor rich — but I guess it’s some karmic stuff. ... “Vanity is my favorite sin.”